بلكه چنان كه در برخى فرازهاى همين كتاب مقدّس آن‌ها «تورات» نيز آمده و در بسيارى از آيات قرآن كريم هم بر آن، تصريح و تأكيد شده، و مخصوصاً تاريخ گذشته يهود هم گواهى مى‌دهد اين برگزيدگى و پيوند صميمى و ناگسستنى ميان يهوديان و خداى جهان، مشروط بر حفظ اين پيوند از سوى آنان از طريق پيروى از پيامبران و اطاعت از فرامين الهى بوده است. اما از زمانى كه اين پيوند با عصيان گرى و فساد، گسسته شده، آن‌ها به بدترين عذاب‌ها و كيفرهاى سخت الهى، دچار گشته‌اند، و حتّى از برخى از آيات قرآن، بر مى‌آيدكه آنان پيوسته دچار ذلّت و خوارى خواهند بود!! «١» يكى ديگر از اعتقاد نامه‌هاى دينى يهود، اعتقاد نامه‌اى است كه توسّط «موسى ميمونيد» يا (ابن ميمون) و يا (ميموند)، فيلسوف و متفكر معروف يهودى (١١٣٥- ١٢٠٤ م) در ١٣ بند به اين شرح، ارائه گرديده است: ١- خداوند، خالق و هادى تمام آنچه قبلًا خلق شده و يا در آينده خواهد شد مى‌باشد. ٢- خداوند واحد است؛ هيچ چيز به وحدانيّت او، شبيه نبوده و او به تنهايى خداى ماست. ٣- خداوند، جسمانيت نداشته، وهرگز داراى شكل و فرم خاصّى نيست. ٤- خداوند، اول و آخر است. ٥- ما بايد تنها خداوند را پرستيده و از پرستش غيراو، خوددارى كنيم. ٦- همه سخنان پيامبران خداوند، حقيقت دارد. ٧- حضرت موسى (ع) رئيس همه پيامبران بوده و نبوّت وى، صحيح مى‌باشد. «٢» ٨- كتاب توراتى كه در دست ماست همان است كه به حضرت موسى (ع) وحى شده است. «٣»