در برخى آيات، فرزند خدا خواندن «عُزَير» و «مسيح» و نيز معبود گرفتن غير خدا را باطل دانسته است: «وَقَالَتِ الْيَهُودُ عُزَيْرٌ ابْنُ اللّهِ وَقَالَتِ النَّصَارَى الْمَسِيحُ ابْنُ اللّهِ ذلِكَ قَوْلُهُمْ بِأَفْوَاهِهِمْ يُضَاهِئُونَ قَوْلَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِن قَبْلُ قَاتَلَهُمُ اللّهُ أَنَّى‌ يُؤْفَكُونَ- اتَّخَذُوا أَحْبَارَهُمْ وَرُهْبَانَهُمْ أَرْبَاباً مِن دُونِ اللّهِ وَالْمَسِيحَ ابْنَ مَرْيَمَ وَمَا أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا إِلهاً وَاحِداً لَاإِلهَ إِلَّا هُوَ سُبْحَانَهُ عَمَّا يُشْرِكُونَ» «١» يهود گفتند: «عُزير»، پسر خداست!» و نصارا گفتند: «مسيح، پسر خداست!» اين سخنى است كه با زبان خود مى‌گويند، كه همانند گفتار كافران پيشين است؛ خدا آنان‌را بكشد، چگونه از حق، انحراف مى‌يابند؟! (آن‌ها) دانشمندان و رهبانان خويش را معبودهايى در برابر خدا قرار دادند. و (همچنين) مسيح فرزند مريم را؛ در حالى كه دستور نداشتند جز خداوند يكتايى را كه معبودى جز او نيست، بپرستند، او پاك و منزّه است از آنچه همتايش قرار مى‌دهند! در جاى ديگر اين اعتقاد مسيحيان كه «مسيح خود خداست» را نقل و آن را مردود دانسته است: «لَقَدْ كَفَرَ الَّذِينَ قَالُوا إِنَّ اللّهَ هُوَ الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَمَ وَقَالَ الْمَسِيحُ يَابَنِي إِسْرَائِيلَ اعْبُدُوا اللّهَ رَبِّي وَرَبَّكُمْ إِنَّهُ مَن يُشْرِكْ بِاللّهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللّهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ وَمَأْوَاهُ النَّارُ وَمَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنْصَارٍ» «٢» آن‌ها كه گفتند: «خداوند همان مسيح بن مريم است» به يقين كافر شدند، (با اين كه خود) مسيح گفت: اى بنى اسرائيل! خداوند يگانه را، كه پروردگار من و شماست، پرستش كنيد؛ زيرا هر كس شريكى براى خدا قرار دهد، خداوند بهشت را بر او حرام كرده است، و جايگاه او دوزخ است؛ و ستمكاران يارو ياورى ندارند. همچنين در آيات ديگرى، عقيده مسيحيان به تثليث را بازگو كرده و آن را مردود و باطل اعلام داشت: