نياراميد. پس از سه روز يقين كرد كه عيساى مبعوث كه مورد ايمان مسيحيان هست بر او ظاهر گرديده است! «١» جالب اين جا است كه اين مكاشفه وچرخش صد در صد پولس و تبديل دشمن ديرينه به دوست بسيار شفيق و نجات دهنده! براى همراهان او هم تعجّب آور بود: «روزى چند در دمش اديان شناسى ١٥٢ آداب و رسوم ..... ص : ١٥١ ق توقّف كرد و بى درنگ در كنايس عيسى، موعظه مى‌نمود: او (عيسى) پسر خداست! و آنانى كه شنيدند تعجّب كرده گفتند: مگر اين (پولس)، آن كسى نيست كه خوانندگان اين اسم (عيسى) را در اورشليم پريشان نمود و در اين جا محض آن آمده تا ايشان را در بند نهاده و نزد رؤساى كَهَنه برد؟! «٢»» به اين طريق، شاؤل يهودى متعصّب و دشمن آشتى‌ناپذير مسيح و پيروان آيينش يك باره آن چنان دچار تحوّل روحى و انقلاب درونى گشته، كه در حال مكاشفه همه حقايق دينى- مسيحى نوين و در رأس آن‌ها مسأله تثليث والوهيّت عيسى به او الهام و القا شده است، يعنى همان كسى كه روزى دعوت عيسى مسيح را نپذيرفته، امروز به عنوان بنيانگذار آيين مسيحيّت كليسايى و دومين مؤسس اين آيين مطرح و تا رتبه پيامبرى هم ارتقا يافته است! بنابر آن چه نقل شد روشن گشت كه مسائلى چون تثليث و الوهيّت عيسى، فدا شدن براى گناهان و نفى شريعت و اكتفا به اعتقادات صرف، از دستاوردهاى «مسيحيّت پولسى» مى‌باشد. «٣» د- تثليث، توجيه عقلانى ندارد ايراد اساسى بر تثليث، اين است كه توجيه عقلانى ندارد و از راه عقل، قابل درك و اثبات نيست. مسيحيان مدّعى اند كه «تثليث راز پنهانى است، و تنها از راه دل واحساس درونى بايد به آن پى برد» ولى حقيقت اين است كه مسأله تثليث آن قدر پيچيده وغير قابل فهم و تفهيم است كه نه از راه عقل و برهان، قابل درك و بيان است ونه از راه دل و