پس از قبول مسيحيّت «بى درنگ در كنايس به عيسى موعظه مى‌كرد كه او پسر خداست» «١». همچنين اختلاف وى با برخى از شاگردان عيسى (ع) مانند «پُطرس» در اين ابواب آمده است. بخش سوّم: نامه‌هاى رسولان‌ برخى از رسولان، نامه‌هايى به جوامع و افراد مسيحى عصر خود نوشته‌اند، و آن نامه‌ها (رساله‌ها) به تدريج، اهمّيّت پيدا كرده و به «عهد جديد» راه يافته است. در اين ميان ١٣ نامه مربوط به پولس است، كه در آن‌ها رهنمودها، ادّعاها و مشاجرات او با ساير رسولان آمده است. به عنوان نمونه، در رساله پولس رسول به «غلاطيان، باب دوم، جمله‌هاى ١١- ١٢) چنين آمده: «امّا چون پطرس به انطاكيه آمد او را رو به رو مخالفت كردم زيرا كه مستوجب ملامت بود؛ چون كه قبل از آمدن بعضى از جانب يعقوب با امّت‌ها غذا مى‌خورد ...» نويسنده نامه چهاردهم فردى «مجهول»، و نويسنده نامه پانزدهم، شخصى به نام «يعقوب» است كه بر ضدّ پولس، سخن مى‌گويد. نامه‌هاى بعدى به دو تن از حواريّون به نام‌هاى پطرس و يوحنّا نسبت داده مى‌شود، و نويسنده آخرين نامه، فردى به نام «يهودا» است. اين بخش (بخش سوّم) مشتمل بر ٢١ نامه به شرح زير است: ١- رساله پولسِ رسول به روميان (مردم روم). ٢- رساله اوّل پولس رسول به قُرِنتيان (مردم قُرِنْتُس). ٣- رساله دوم پولس رسول به قرنتيان (مردم قرنتُس). ٤- رساله پولس رسول به غلاطيان (مردم غلاطيّه) ٥- رساله اوّل پولس رسول به افَسُسيّان (مردم افَسُس يا افسوس در تركيه).