اديان شناسى - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٠٥
گفت: شمشير خود را غلاف كن؛ زيرا هر كه شمشير گيرد به شمشير، هلاك گردد ...» «١» آغاز دشمنى و مخالفت با عيسى مسيح (ع) تا هنگامى كه عيسى مسيح (ع) تنها به موعظه مىپرداخت با او كارى نداشتند ولى آن گاه كه حمله به روحانيون و كَهَنه يهود را آغاز كرد و كارهاى خلاف اخلاقى و بدعت گذارىهاى آنان به ويژه دوفرقه «فريسيان» و «كاتبان» را مورد استيضاح و اعتراض قرار داد با او به دشمنى و مخالفت جدّى پرداختند. اينك فرازهايى از سخنان آن حضرت دال بر مبارزه و اعتراض نسبت به عملكرد كاتبان و فريسيان، نقل مىشود: «آن گاه عيسى، آن جماعت و شاگردان خود را خطاب كرده گفت: كاتبان و فريسيان بر كرسى موسى نشستهاند، پس آنچه به شما گويند نگاه داريد و به جا آوريد، ليكن اعمال ايشان مكنيد، زيرا مىگويند و نمىكنند. بارهاى گران و دشوار را بر دوش مردم مىنهند و خود نمىخواهند آنها را به يك انگشت حركت دهند. همه كارهاى خود را مىكنند تا مردم ايشان را ببينند. حمايلهاى خود را عريض و دامنهاى قباى خود را پهن مىسازند؛ و بالا نشستن در ضيافتها و كرسىهاى صدر كنايس را دوست مىدارند؛ و تعظيم در كوچهها را و اين كه مردم آنان را آقا، آقا بخوانند. ليكن شما آقا خوانده مشويد؛ زيرا استاد شما يكى است يعنى مسيح و جميع شما برادرانيد ... و هر كه از شما بزرگتر باشد خادم شما بُوَد. هر كه خود را بلند كند پَست گردد و هر كه خود را فروتن سازد سرافراز گردد! «٢» سپس آن حضرت، لحن سخن خويش را تغيير داده و خطاب به كاتبان و فريسيان مىفرمايد: