امپراتورى عثمانى قرار گرفت. مرزهاى اين امپراتورى، در آسيا نيز تا مرزهاى ايران و قلب عربستان توسعه يافت و در آفريقا بيشتر سرزمينهاى مسلمان نشين، تحت انقياد عثمانيها در آمد. نفوذ وقدرت امپراتورى عثمانى در درياى مديترانه نيز بارز و مشهود بود. بدين ترتيب، قلمرو امپراتورى عثمانى در سه قاره آسيا، آفريقا واروپا گسترش يافته بود و سلاطين عثمانى به عنوان زمامداران قدرتمند جهان، اعمال سياست و قدرت مى‌كردند. «١» تلاش براى حفظ امپراتوى‌ عظمت وقدرت امپراتورى عثمانى، از اواسط قرن دهم هجرى (شانزدهم ميلادى، با خطراتى مواجه شد كه در نهايت به ضعف وتجزيه آن منجر گشت. اين زمينه‌ها وعوامل عبارت بودند از:
١- جنگهاى دولت اتريش عليه عثمانى و شكست عثمانى دراين جنگها ٢- شورش در سرزمينهاى بالكان واستقلال آن نواحى.
٣- عصيان در سرزمينهاى مسلمان نشين و استقلال آنها.
٤- آغاز و استمرار جنگهاى ايران (دوران صفويه) وعثمانى.
٥- آغاز استعمار اروپايى و تضعيف عثمانى.
٦- شرايط نامساعد داخلى، جنگ قدرت بين دولتمردان و عدم تطبيق با شرايط زمان.
در اين دوران، كشورگشايى عثمانيها رو به كاهش نهاد و تلاش دولتمردان عثمانى جهت حفظ امپراتورى هدايت گرديد. شكست دولت عثمانى در جنگ «سن گوتار»، موجب خروج مجارستان از سلطه عثمانى گرديد و پيمان صلح «كارلوويتس»، دست اتريشيها را در منطقه بالكان باز گذارد.