آشنايى تركان با اسلام و مسلمانان عنوان شده است. «قتيبة بن مسلم» در دوران حكومت امويان در سال ٨٦ ه. ق بر ضد تركهاى تركستان جنگهايى به راه انداخت كه به تسليم شدن تركان و پذيرفتن اسلام از سوى آنان منجر شد. «١» تركان و حكومت‌ تركان كه مردمى قوى و شجاع بودند، به سرعت توسط مسلمانان جذب تشكيلات نظامى شدند و در صف سربازان و لشكريان خلفا در آمدند و از اين طريق موقعيت ممتازى به دست آوردند.
در دوران معتصم، خليفه عباسى، نفوذ تركان افزايش يافت، زيرا وى براى حفظ خلافت از خطر ايرانيان و اعراب به تركان روى آورد. «٢» تركها در دوران امير الامرايى وحكومت ولايتداران مستقل در صدد كسب قدرت بيشتر برآمدند و در قرن چهارم هجرى با تشكيل سلسله غزنويان به حكومت مستقل دست يافتند. تركان غزنوى كه بردگان سامانيان بودند، به حكومت «غزنين» «٣» رسيدند و سرزمينهاى وسيعى از هند و ايران را به تصرف در آوردند. «٤» از آن پس حكومتهاى ترك مانند سلجوقيان، خوارزمشاهيان و عثمانيان شكل گرفت.
پادشاهى عثمانى‌ تركان عثمانى كه از قبيله «قايى» وازخويشاوندان سلجوقيان بودند، در دوران حاكميت مقتدر سلجوقيان به مناطق آناطولى «٥» كوچ كرده و سكونت گزيدند. در آن دوران آناطولى توسط چندين امير نشين اداره مى‌شد. يكى از آنان «غازى عثمان بيك»