معناى حق وتو:
مطابق ماده ٢٤ منشور ملل متحد، مسؤوليت اوليّه حفظ صلح وامنيت بين المللى به شوراى امنيت واگذار شد:
«به منظور تأمين اقدام سريع ومؤثر از طرف ملل متحد، اعضاى آن مسؤوليت اوّليه حفظ صلح وامنيت بين المللى را به شوراى امنيت واگذار مى‌نمايند و موافقت مى‌كنند كه شوراى امنيت دراجراى وظايفى كه به موجب اين مسؤوليت بر عهده دارد، از طرف آنها اقدام نمايد.» «١» ماده بيست وهفتم، شيوه رأى گيرى در شوراى امنيت را كه ايجاد كننده حق وتو براى اعضاى دائمى است، چنين بيان مى‌كند:
«تصميمات شوراى امنيت راجع به ساير مسائل (به غير از آيين كار) با رأى مثبت نُه (٩) عضو كه شامل آراء تمام اعضاى دائمى باشد اتخاذ مى‌گردد، به اين شرط كه در مورد تصميماتى كه به موجب مندرجات فصل ششم و بند سوم از ماده ٥٢ اتخاذ مى‌شود، طرف دعوى از دادن رأى خود دارى نمايد.» «٢» بنابراين معناى حق وتو، رأى منفى اعضاى دائم شوراى امنيت نسبت به تصميم يا اقدامى از جانب آن شوراست. «٣» حق وتو وسيستم امنيت دسته جمعى:
درباره تعريف امنيت دسته جمعى چنين آمده است:
«معنى امنيت دسته جمعى ساده است و مقصد آن بطورى كه از نامش پيداست تدارك ديدن امنيت براى تمام ملل مى‌باشد. عمل اساسى امنيت دسته جمعى اين است كه شكست هر گونه تجاوز مسلحانه‌اى را در روابط بين المللى تأمين مى‌گرداند.» «٤»