سوى هِرَقل امپراتور روم شرقى و كسرى شاهنشاه فارس، نجاشى پادشاه حبشه، مقوقس كه از جانب هرقل ولايت مصر را داشت، اميريمامه و امير غسان فرستاد كه بعضى از آ نها در جواب ملايمت كردند و بعضى ديگر با فرستادگان رفتار نيكو نكردند.» «١» ٢- جهاد رهايى بخش:
پيامبر اسلام براى جهاد با امپراتورى روم شرقى به سه لشكركشى دست زد.
لشكرسه هزار نفرى اسلام، سال هشتم هجرى، براى نبرد با روم به «مؤته» اعزام شد؛ ولى به پيروزى دست نيافت. «٢» پيامبر (ص) در سال نهم هجرى با ده هزار سواره نظام به سوى مرزهاى امپراتورى روم شرقى حركت كرد كه به غزوه «تبوك» معروف است. توقف بيست روزه سپاه اسلام در منطقه تحت نفوذ روم و عقب نشينى لشكريان روم به داخل مرزهايشان نشانه‌اى از قدرت نمايى حكومت اسلامى محسوب مى‌شود.
رسول خدا (ص) در آخرين روزهاى زندگى خود، على (ع) را به جانشينى خويش برگزيد و براى اينكه مخالفان او را از صحنه سياسى دور نگه دارد، سپاهى را تحت فرماندهى «اسامة بن زيد» براى نبرد با روم بسيج كرد و اهتمام فراوان به اعزام آن داشت؛ ولى متأسفانه به علت كارشكنى بعضى از صحابه كه در صدد غصب حكومت و تأسيس نظام «خلافت» به جاى «امامت» بودند، سپاه اسامه موفق به انجام مأموريت خود نشد.
شكست قدرتهاى بزرگ‌ ظهور اسلام و تأسيس حكومت اسلامى در شبه جزيره عربستان با دو امپراتورى وسيع و قدرتمند «ايران» و «روم» همزمان بود. جنگهاى پى در پى و زيانبار بين اين دو قدرت بزرگ جهانى منجر به ضعف وسستى آنها شد. از سوى ديگر، اروپاييان براثر حكومتهاى استبدادى و كشمكشهاى بين پادشاهان به انحطاط گراييده، روزگار سياهى را