«انَّهُ يَبْلُغُ سُلْطانُهُ الْمَشْرِقَ وَالْمَغْرِبَ وَتَظْهَرُ لَهُ الْكُنُوزُ وَلا يَبْقى فِى الْارْضِ خَرابٌ الَّا يَعْمُرُهُ» «١» حكومت او، شرق و غرب جهان را فراخواهد گرفت و گنجينه‌هاى زمين براى او ظاهر مى‌شود و در سراسر جهان جاى ويرانى باقى نخواهد ماند مگر آن را آباد خواهد ساخت.
از اين رو، درنظام مطلوب، اول آنكه شكاف بزرگ بين ملتهاى فقير و غنى كه امروز بحران شديد فقر وگرسنگى را براى كشورهاى توسعه نيافته در بر دارد، از بين مى‌رود، تعاون وهمكارى همگانى جهت ايجاد زندگى بهتر وايده آل براى نوع بشر آغاز مى‌شود، تمامى ملتها از ثمرات توسعه اقتصادى، اجتماعى، سياسى و فرهنگى بهره‌مند مى‌شوند. دوم آنكه تحت يك سيستم واحد بين المللى، امكان بهره‌ورى همگان از منابع طبيعى فراهم مى‌شود، منابع زيرزمينى، دانش و تكنولوژى تنها ويژه كشورهايى كه در يك منطقه جغرافيايى قرار دارند، نيست بلكه تمامى ابزارهاى ترقى و پيشرفت بايد به صورت عادلانه در اختيار همگان قرار گيرد.
٣- تعالى و تكامل اخلاق ومعنويت:
بشر در عصر حاضر نتوانسته به موازات رشد علمى و صنعتى خود به رشد معنوى واخلاقى دست يابد. خلاء معنوى واخلاقى بشريت در عصر شكوفايى صنعت، موجب نگرانيهاى عمده دانشمندان، مصلحان اجتماعى و حتّى سياستمداران شده است.
تكامل فرهنگى و اخلاقى انسانها، از ويژگيهاى آشكار دوران ظهور وشكل گيرى نظام مطلوب است. ايمان بشر در پرتو تعليمات صحيح و رهبرى امام، بگونه‌اى پرورش مى‌يابد كه به خودى خود، حلّال بسيارى از مشكلات كنونى است.
بطور كلى رفتار و كردار آدمى از انگيزه‌ها و خصوصيات درونى او ناشى مى‌شود.
نفوس انسانى هنگامى كه تحت سيستم ايمان وتربيت صحيح، تزكيه شود، بطور حتم و يقين، رفتارها يش تصحيح مى‌شود در عصر ظهور به كمك عنصر محورى «امامت» تهذيب نفوس آدميان حاصل وجامعه انسانى به خلوص وصميميت خواهد رسيد.
نظام جهانى ١٨٤ ٣ - تعالى و تكامل اخلاق ومعنويت:
ص : ١٧٦