سوسياليستى شوروى، انگلستان، فرانسه و چين) وابسته شد. محيط بين المللى پس ازجنگ بگونه‌اى شكل گرفت كه در سيستم دو قطبى، اين سازمان فقط به اراده و خواست دو ابر قدرت آمريكا و شوروى، عمل مى‌كرد.
بررسى سازمان ملل‌متّحد از نظر انگيزه‌ها، اهداف، شكل گيرى و اركان تا حدودى ما را با نظام جهانى بعد از جنگ آشنا مى‌سازد.
انگيزه‌هاى تأسيس سازمان ملل متحد حفظ ونگهدارى صلح و جلوگيرى از جنگ فراگير:
جنگ در زندگى بشر حاصل رابطه خشونت آميز انسانها با يكديگر است، و در اين حال، بدست آوردن منافع خود را جز از طريق زور قابل قبول نمى‌داند. رابطه دولتها در صحنه بين الملل كه با «سياست خارجى» بر قرار مى‌شود، مى‌تواند بر مبناى به كاربردن زور يا توسل به راههاى مسالمت آميز باشد، هر چند به آن ميزانى كه جنگ و كشمكش در زندگى انسانها و روابط دولتها وجود داشته، تاريخ روح همزيستى وصلح را نشان نمى‌دهد. تاريخ جهانى آكنده ازجنگها و نبردهاى بزرگ وهولناك است.
وقوع دو جنگ جهانى در فاصله بيست سال (١٩٣٩- ١٩١٩) طالبان صلح جهانى را به ايجاد نهاد بين المللى، براى حفظ صلح ترغيب كرد، بويژه از آن جهت كه تخريب، در اين جنگها با استفاده از تكنولوژى پيشرفته بود كه حيات بشريت را مورد تهديد و مخاطره جدّى قرار داده بود.
ايجاد جامعه ملل پس از جنگ جهانى اوّل و سازمان ملل متحد همزمان با جنگ جهانى دوّم بر اين انديشه استوار بود كه ملتها از طريق يك مرجع مافوق ملى و تحت سيستم امنيت دسته جمعى مى‌توانند از وقوع جنگ جلوگيرى كرده و در صلح و صفا زندگى كنند.
«حفظ صلح وجلوگيرى از جنگ، مهمترين تفكر درانديشه مؤسسان سازمان ملل متحد و تدوين كنندگان منشور بود. آنها با اين عقيده كه حفظ صلح وامنيت بين المللى يك خواست و منفعت مشترك و حياتى دولتهاى مستقل درجامعه بين المللى است، سازمان را بر پايه‌