مخاصمه در سالهاى ١٩٥٢- ١٩٥٣ صورت گرفت تا آنكه درسال ١٩٥٣ جنگ دو كره پايان يافت. كره شمالى و جنوبى، تحت دو سيستم اقتصادى وسياسى متفاوت به عنوان دو كشور مستقل، هريك وابسته به يكى از بلوكهاى شرق و غرب، در صحنه بين المللى به رسميّت شناخته شدند.
بحران هندو چين‌ هندوچين و استعمار فرانسه:
سرزمينهاى آسيايى از قرون هفدهم وهجدهم تحت هجوم واستيلاى استعمارگران اروپايى قرار گرفت. كشورهاى هند، چين، اندونزى، مالزى، ... همگى بتدريج به اشغال اروپاييان درآمده، با عنوان «مستعمره» اداره مى‌شدند.
منطقه هندوچين «١» يا آسياى جنوب شرقى از كشورهاى ويتنام، لائوس، كامبوج، مالزى، سنگاپور، تايلند و برمه تشكيل مى‌شود. اين منطقه از آغاز سياستهاى استعمارى، صحنه برخورد منافع دو استعمارگر اروپايى «انگلستان» و «فرانسه» بود تا آنكه هند بطور كلى تحت سيطره انگلستان درآمد و منطقه هندو چين به منطقه نفوذ فرانسه تبديل شد. «٢» جنگ جهانى دوّم وسلطه ژاپن:
از آنجا كه ژاپن درجريان جنگ جهانى دوّم‌طرف مقابل دولتهاى محور «٣» بود، سرزمينهاى تحت سلطه فرانسه را درمنطقه هندوچين به اشغال خود درآورد. اين كشور هرچند به ملتهاى منطقه نويد آزادى وترقى مى‌داد، ولى همانند سايراستعمارگران واشغالگران به سركوب جنبشهاى آزادى بخش پرداخت.