نفوذ و توسعه طلبى كمونيسم شوروى (سابق) متحد كرد؛ درمقابل، پيمان نظامى ورشو (١٩٥٥) دولتهاى اروپاى شرقى را زير چتر حمايت اتحاد جماهير شوروى قرار داد.
سازمان همكارى اقتصادى اروپا (بازار مشترك) كه در سال ١٩٤٧ با طرح مارشال شكل گرفت؛ زمينه ساز سلطه اقتصادى آمريكا بر اروپا شد. درمقابل، سازمان همكارى متقابل كشورهاى اروپاى شرقى (كُمِكون) در سال ١٩٥٠ موجب بلوك بندى اقتصادى به رهبرى ابر قدرت شرق شد. «١» ابرقدرت غرب به عنوان رهبرى دموكراسى ونظام سرمايه‌دارى در مقابل ابرقدرت شرق قرار گرفته، سياست «سدّ نفوذ» يا «محاصره» را در پيش گرفت. بر اساس اين طرح با پيمانها و سازمانهاى نظامى، يك حصار دفاعى دور اتحاد شوروى (سابق) كشيده شد تا از نفوذ وتوسعه كمونيسم جلوگيرى شود. پيمانهاى سنتو، سيتو در ادامه حلقه محاصره به همراه ناتو ازجمله اقداماتى است كه در راستاى اعمال سياست بالا انجام شد.
مسابقه تسليحاتى:
رقابت بين دو ابرقدرت در زمينه تسليحات، شديدتر وحساستر بود، زيرا توانايى نظامى، تهديدى بالقوه براى امنيت طرف مقابل محسوب مى‌شد. مسابقه تسليحاتى هم در زمينه سلاحهاى متعارف وهم در مورد سلاحهاى استراتژيك «٢» وجود داشت.
ظهور موشكهاى اتمى وتلاش در هر چه بيشتر مدرنيزه كردن آنها، ابر قدرتها را به سوى يك مسابقه تسليحاتى وسيع و گسترده سوق داد. آمريكا، صاحب نخستين سلاحهاى اتمى، دراواخر جنگ جهانى دوم با به كارگيرى آن عليه ژاپن «٣» برترى قدرت خود را به اثبات رساند. شوروى نيز پس از پايان جنگ به تلاش قابل ملاحظه‌اى دست زد تا اينكه در سال ١٩٤٩ اولين آزمايش سلاح اتمى خود را انجام داد. «٤»