نظام ولايت الهى‌ جهان، از ديدگاه اسلام، يك مجموعه به هم پيوسته است كه مظهر بزرگ وحدت آن، خداى يكتاست. دراين مجموعه، هرموجودى براى هدفى آفريده شده است و درمجموع، فلسفه آفرينش نظام خلقت، همانا دستيابى به كمال است و دراين راه همه به سوى كمال مطلوب پيش مى‌روند.
«امام» دراين نظام، محور جامعه همگون بشرى است. رهبرى وامامت از طرفى تجلّى اراده الهى است و از سوى ديگر، تجلّى ايمان و اراده مردمى كه بر مبناى فطرت عمل مى‌كنند. امام به عنوان قطب ايدئولوژيك، از طريق گزينش الهى وبيعت مردمى، هدايت جامعه بشرى را به عهده دارد. امام به عنوان انسان كامل، وحدت جامعه جهانى را عملى كرده، امت واحده را زير چتر حكومت جهانى اسلامى در مى‌آورد. درنظام ولايت الهى، دو عنصر «امام» و «امت» پايه‌هاى اصلى نظام جهانى مى‌باشند.
ساختار نظام جهانى مطلوب‌ نظامى مى‌تواند سعادت و آسايش همه انسانها را در سطح جهانى تأمين كند، كه داراى سه محور بنيادين زير باشد:
١- تشكيل حكومت واحد جهانى (بر چيدن مرزها)
٢- قانون واحد (قانون الهى)
٣- حاكم واحد (امام)
تشكيل حكومت جهانى واحد، اين امكان را براى بشريّت به وجود مى‌آورد كه همه انسانها بدون احساسات و تعلّقات ملّى وناسيوناليستى دركنار هم با صلح و صميميت زندگى كنند و منابع طبيعى در سطح عموم مردم توزيع شود؛ زيرا يكى از علل اختلافات، جنگها و نزاعها بين آدميان، وجود احساسات ناسيوناليستى است.
تجربه تاريخ انسانى بيانگر آن است كه قوانين تدوين شده انسانى هرگز نتوانسته‌