خلاصه درس‌ بررسى عملكرد سازمان ملل متحد، بويژه عمده‌ترين بحرانهايى كه اين سازمان در آنها دخالت كرد، شناخت و آگاهى ما را نسبت به سازمان ملل ونظام جهانى، افزايش خواهد داد. دراين درس، جنگ كره، بحران هندوچين و مساله فلسطين مورد بررسى قرار گرفت.
كره درجنگ جهانى دوّم به تصرف نيروهاى آمريكا و شوروى درآمد. شوروى در بخش شمالى كره و آمريكا در قسمت جنوبى آن مستقر شد. كشور واحد كره، پس از پايان جنگ به دو كشور متخاصم تقسيم شد. كره شمالى در سال ١٩٥٠، با حمايت چين و شوروى، به كره جنوبى حمله كرده، قصد يكى كردن كره را داشت.
سازمان ملل متحد ضمن صدور قطعنامه‌اى، نيروهاى حافظ صلح را به رهبرى آمريكا به كره جنوبى اعزام كرد و در پى نبردهاى متناوب، مدار ٣٨ درجه، مرز قبلى دو كره، خط دفاعى دو طرف قرار گرفت. سرانجام، مذاكرات صلح در سال ١٩٥٣ به نتيجه رسيد و كره شمالى و جنوبى به عنوان دو كشور مستقل به رسميت شناخته شدند.
آمريكا درجريان جنگ ويتنام، شديدترين عمليات نظامى را به كار گرفت. آمريكا كه در واقع پا جاى پاى استعمار فرانسه گذاشته بود، در مقابل دفاع مردمى و چريكى ويتناميها متحمل تلفات و خسارات بسيار شد و سرانجام در سال ١٩٧٥ با شكست مفتضحانه از ويتنام خارج شد.
سازمان ملل متحد در جريان اين تراژدى انسانى، هيچ واكنش جدى از خود نشان نداد.
برخورد غير مسؤولانه شوراى امنيت ومجمع عمومى سازمان ملل متحد، در قبال مسأله فلسطين ازاهميت بيشترى برخوردار است. مجمع عمومى با قطعنامه «طرح تقسيم فلسطين» زمينه تأسيس دولت صهيونيستى اسرائيل را فراهم كرد.
جنبه‌هاى بى اعتبارى طرح تقسيم فلسطين توسط مجمع عمومى عبارتند از:
١- عدم صلاحيت مجمع عمومى در تصميم گيرى نسبت به چنين موضوعى‌