جنبه‌هاى مختلف كامل مى‌شود ونيازهاى بنيادين فطرت و روح انسانى بر آورده مى‌گردد. محور فعاليت و حركت در آن نظام اجتماعى، «فطرت و هويت مشترك» و «فكر واراده به همراه ايمان و باور» مى‌باشد. قرآن كريم، چنين نظامى را اين گونه بشارت مى‌دهد:
«وَعَدَاللَّهُ الَّذينَ امَنُوا مِنْكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِى الْارْضِ كمَااسْتَخْلَفَ الَّذينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دينَهُمُ الَّذى‌ ارْتَضى لَهُمْ وَ لَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ امْناً يَعْبُدُونَنى‌ لا يُشْرِكُونَ بى‌ شَيْأً» «١» خداوند به كسانى از شما كه ايمان آورده و عمل شايسته انجام داده‌اند وعده داده است كه آنان را خليفه خود درزمين قرار خواهد داد آنگونه كه پيشينيان را خليفه گردانيده است. و بدون شك دينى را كه براى آنها برگزيده است مستقر خواهد ساخت و همانا به آنها پس ا ز يك دوره بيم وناامنى، امنيّت خواهد بخشيد كه ديگر تنها خداى يگانه را پرستش كنند و ديگرى را شريك خدا قرار ندهند.
بشريتى كه درتاريخ زندگى اجتماعى خود، تجارب تلخ ديده واز همه ابزارها براى حفظ صلح وعدالت استفاده كرده، ا مّا به نتايج معكوس ونامطلوب رسيده، به چنين امامى ايمان آورده وقوام حكومت اسلامى جهانى را تضمين مى‌كند.
قانون:
«قانون واحد» كه از مكتب انسان ساز اسلام سرچشمه مى‌گيرد، از عناصر وحدت بخش نظام مطلوب جهانى است. قانون درجامع نظام جهانى ١٧٦ ٣ - تعالى و تكامل اخلاق ومعنويت:
ص : ١٧٦ ه بشرى از اهميت بسزايى برخوردار است، زيرا قانون روابط متقابل انسانها را در يك جامعه و دولتها را در جامعه جهانى مشخص مى‌سازد.
جامعه بشرى همواره از نقصان قانون رنج برده و مى‌برد. عقل كه قادر به ترسيم حدود وتعيين همه جانبه مسائل انسان نبوده، هرگز يك سيستم حقوقى و قانونى كامل‌