«سرزمينى كه اكنون شما در آن سكنى دارى واز همه جانب محاط با دريا و قلل جبال است، از براى نفوس عظيم شما بسيار تنگ است. از اين روست كه شما يكديگر را مى‌كشيد و به جنگ دست مى‌بريد. لذا بگذاريد نفرت از ميان شما رخت بر بندد. قدم در طريق مزار مقدس نهيد. بيت المقدس جنّتى است مشحون از لذات و نعم، سرزمينى است بمراتب ثمر بخشتر از جميع بلاد.» «١» جنگهاى هشتگانه صليبى:
نخستين لشكر نامنظم صليبى به فرماندهى «گوتيه» بى پول با دوازده هزار نيرو در سال ٤٨٩ ه. ق/ ١٠٩٦ م به سوى بيت المقدس رهسپار شدند. اينان در سر راه خود به غارت، چپاول وكشتار دست زدند و هتك نواميس هم بتدريج بدان افزوده شد. نويسنده تاريخ تمدن در وصف آنان مى‌گويد:
«همين گروههاى بى نظم و ترتيب بودند كه شهوتِ خونريزى را در جامه ديندارى مستور ساخته و چند صباحى بَدل به جانوران درنده‌اى گرديدند. «الكسيوس» «٢» براى نجات پايتخت خويش از شرّ اين ملخهاى عابد، كشتيهايى در اختيار آنها گذاشت.» «٣» اين عده در برابر لشكر تركان مسلمان فقط نصف روز دوام آورده وشكست سختى خوردند. نيروهاى باقيمانده عقب نشينى كرده و به قسطنطنيه باز گشتند.
اوّلين اردوى منظم صليبيان در همان سال با شصت هزارنفر در پنج لشكر سازماندهى شده به فرماندهى «ريموند، بوهموند، تانكرد، روبرت و گودفراد» به انگيزه نجات عيسويان به سوى بيت المقدس حركت كردند. اينان با قتل وغارت چهره جلادترين مهاجمان تاريخ، چون آتيلا ومغول را سفيد كردند. سرانجام، ضعف وانحطاط درونى سلسله سلجوقى باعث شكست مسلمانان شد و بيت المقدس به دست سپاهيان‌