رئيس قبيله قايى بود كه در حوالى آنكاراى فعلى حكومت مى‌كرد. «١» غازى عثمان بيك با اميرنشينهاى همسايه جنگيد و قلمرو حكومتى خود را گسترش داد و قدرتش به سبب ضعف ايلخانان مغول وامپراتورى بيزانس، بيش از حد فزون گشت. «٢» مورخان، بنيانگذار پادشاهى عثمانى را «اورخان بيك» پسر عثمان مى‌دانند. او پادشاهى مقتدر و بادرايت بود و توانست ضمن گسترش قلمرو خود در آناطولى به شبه جزيره بالكان «٣» در اروپا نيز راه يابد. «٤» دولت عثمانى پس از گذشت هشتاد سال از تأسيس خود به چنان قدرت و شكوهى رسيده بود كه امپراتورى بيزانس خراج گذار آن گرديد. قلمرو حكومت عثمانى در دوران بايزيد (٧٩١- ٨٠٤ ه. ق) بيش از پيش افزايش يافت و صربستان، بلغارستان، ...
به اضافه هفت اميرنشين باقيمانده آناطولى نيز به قلمرو حكومتى عثمانى افزوده شد.
حمله تيمور (لنگ) وتجزيه دولت عثمانى‌ دولت عثمانى در اوج چنين عظمتى با حمله تيمورلنگ روبه رو شد. تيمور از اقوام ترك تركستان بود. وى پس از به قدرت رسيدن در حدود ٣٦ سال به جهان گشايى پرداخت وتاج ٢٧ مملكت را بر سرگذاشت كه از مهمترين آنها هندوستان، ايران و آناطولى بود. «٥»