شورويها در قسمت شمالى و آمريكاييها در بخش جنوبى كره مستقر شدند. بدين صورت، سرزمين يكپارچه كره درجريان رقابت و تسلّط ابرقدرتها، به دو كشور رقيب و دشمن، تبديل شد. «١» جنگ براى وحدت:
پيروزى «مائو- تسه- تونگ» در چين وتشكيل حكومت كمونيستى در سال ١٩٤٩، سبب تقويت كره شمالى ورهبران آن شد. «كيم ايل سونگ»، رهبر انتخابى از جانب شوروى دركره شمالى كه از حمايت استالين ومائو برخوردار بود، در سال ١٩٥٠ با شعار و احساسات وحدت طلبانه عمليات نظامى عليه كره جنوبى را آغاز كرد.
آمريكا و حمايت همه جانبه از كره جنوبى:
ترومن، رئيس جمهور آمريكا، در برابر حمله كره شمالى، واكنش فورى وشديد نشان داد.
ترومن كه دكترين «حمايت از كشورهايى كه درمعرض خطر كمونيسم قرار دارند» را در نخستين سالهاى جنگ سرد ارائه كرده بود، در اين مرحله مى‌بايست تعهّد وپايبندى خود را به اين دكترين نشان دهد. از اين رو، چه به صورت دستور مستقيم حمايت از كره جنوبى و چه به صورت حمايت همه جانبه در سازمان ملل متحد و شوراى امنيت، در مقابل حملات كره شمالى سدّ دفاعى محكمى به وجود آورد. «٢» مداخله سازمان ملل متحد در جنگ كره:
شوراى امنيت سازمان ملل متحد در ٢٧ ژوئن ١٩٥٠ يعنى دو روز پس از حمله كره شمالى، با صدور قطعنامه‌اى «٣» ضمن محكوم كردن اين حمله، از اعضاى ملل متحد