خواهد بود:
نظام بين الملل كنونى‌ در اين نظام كه پايه واساس آن «دولت- كشور» است، ملّتها از يكديگر جدا زندگى كرده و مرزهاى جغرافيايى موجب مرزبنديهاى مصنوعى بين انسان و ملّتها شده است. نظام جمهورى اسلامى ايران در ارتباط با اين نظام بين المللى بر مبناى حقوق و قراردادهاى بين المللى رفتار كرده و كوشش مى‌كند كه در حد امكان روابط ملتهاو دولتها را بر مبناى «برابرى، حق، عدالت و احترام متقابل» استوار سازد.
حكومت واحد جهانى:
دراين فرض كه يكى از صورتهاى احتمالى نظام بين المللى نوين است، ممكن است حكومت جهانى واحد بر مبناى حاكميت سازمان ملل ايجاد شود. درآن نظام، وظيفه ما بر مبناى دو استراتژى «دعوت» و «جهاد» در راستاى آگاه سازى ملّتها قرار دارد. جمهورى اسلامى ايران با تكيه بر نيروى ملتها وافكار عمومى جهانى و قطبهاى قدرتمند جهان اسلام، جهان سوم و آسياى ميانه، سعى در تحقق آرمانهاى عدالت خواهانه درنظام بين المللى دارد.
نظام بين المللى امّت واحده (امامت وامت):
نهايى ترين مرحله نظام مطلوب اسلام، نظام امامت و امت است. امام به عنوان مركز و قطب آرمانى و فكرى بشريت، جهت اصلاح جامعه جهانى، حاكميت الهى را درنظام بين المللى به اجرا مى‌گذارد. تمام ملتها و سرزمينها تحت عنوان «امت واحده» به سوى كمال و تعالى سوق داده مى‌شوند. «١»