نظام جهانى
 
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص

نظام جهانى - جمالی، حسین - الصفحة ٢٨

تحت تأثير قدرتهاى بزرگ قرار مى‌گيرند.
انواع كشورها از نظر استقلال‌ تقسيم بندى كشورها از لحاظ استقلال به شرح زير است.
كشورهاى مستقل:
استقلال به معناى آزادى عمل كشور در سياست داخلى و خارجى است. هر كشورى كه دو صفت زير را داشته باشد، داراى استقلال سياسى است.
«١- آزادى در وضع قوانين و اجراى آن‌ ٢- صلاحيت قبول تعهدات بين المللى و آزادى عمل در انعقاد قرار دادهاى دوجانبه و چند جانبه.» «١» ميزان‌استقلال كشورها بستگى به‌ميزان استقلال فكرى وسياسى رهبران‌آنها، عزم ملى مردم و قبول مشكلات ناشى از انگيزه‌هاى استقلال طلبانه است. البته قدرت مادى، وسعت جغرافيايى وكثرت جمعيت مى‌تواند كمك مناسبى براى تحقق استقلال باشد.
هركشورى چه مستقل و چه غير مستقل موضوع روابط بين الملل است، زيرا روابط بين الملل بيان مى‌كند بين ملتها يادولتها چگونه رابطه‌اى است. پاره‌اى روابط با حفظ استقلال وپاره‌اى بانفى استقلال است.
كشورهاى تحت الحمايه:
«دولت تحت الحمايه، دولت ضعيف وناتوانى است كه به موجب پيمان منعقد با يك دولت قوى و نيرومندى ناچار تحت الحمايگى آن دولت را قبول مى‌كند. در ترتيب تحت الحمايگى، دولت حامى ظاهراً متعهد مى‌گردد كه در مقابل حملات خارجى از دولت تحت الحمايه دفاع كند و در مقابل، دولت تحت الحمايه قسمتى از حاكميت خود را به دولت حامى‌