«الْعِلْمُ سَبْعَةٌ وَعِشْرُونَ حَرْفاً فَجَميعُ ما جائَتْ بِهِ الرُّسُلُ حَرفانِ، فَلَمْ يَعْرِفِ النَّاسُ حَتَّى الْيَوْمَ غَيْرَ الْحَرْفَيْنِ، فَاذا قامَ قائِمُنا اخْرَجَ الْخَمْسَةَ وَالْعِشْرينَ حَرْفاً؛ فَبَثَّها فِى النَّاسِ وَ ضَمَّ الَيْهَا الْحَرْفَيْنِ حَتَّى يَبُثَّها سَبْعَةَ وعِشْرُونَ حَرْفاً» «١» علم و دانش بيست و هفت حرف (بيست و هفت شعبه و شاخه) است، تمام آنچه پيامبران الهى براى مردم آورده‌اند دو حرف بيش نبود و مردم تاكنون جز آن دو حرف را شناخته‌اند، امّا هنگامى كه قائم ما قيام كند بيست و پنج حرف (شعبه و شاخه علم) ديگر را آشكار مى‌سازد و درميان مردم منتشر مى‌سازد، واين دو حرف موجود را هم به آن ضميمه مى‌كند تا بيست و هفت حرف كامل و منتشر شود.
انديشه وعقل آدمى نيز در پرتو هدايت و ارشاد آن انسان كامل، يعنى حضرت مهدى (عج)، شكوفا شده، بينش وسيع و والا پيدا مى‌كند. امام باقر (ع) دراين مورد فرمود:
«اذا قامَ قائِمُنا وَضَعَ يَدَهُ عَلى رُؤُسِ الْعِبادِ فَجَمَعَ بِها عُقُولَهُمْ وَكَمُلَتْ بِها احْلامُهُمْ» «٢» هنگامى كه قائم ماقيام كند دستش را بر سربندگان گذارد وخردهاى آنان راگرد آورد و رشدشان را تكميل گرداند.
ارتباط امام با سايرين‌و نيز انسانها با يكديگر در سراسر جهان در پرتو رشد علم به آسانى انجام گرفته، اداره حكومت واحد جهانى نيز عملى مى‌شود.
پيشرفت اقتصادى:
عصر ظهور را عصر توسعه اقتصادى واجتماعى همه جانبه نيز مى‌توانيم بناميم. در سيستم اقتصادى حاكم بر نظام مطلوب الف- تمامى علوم و دانش به كار گرفته مى‌شوند، ب- سازماندهى صحيح توليد موجب بيشترين بازدهى مى‌گردد ج- زمين كليّه منابع و استعدادهاى خود را دراختيار انسان قرار مى‌دهد تا بهره‌بردارى از آن به تمام وكمال انجام پذيرد.