ارائه نداده است. قانون شرع كه از جانب آفريدگار جهان به وسيله وحى نازل شده، ويژگى كامل و همه جانبه بودن را داراست و با فطرت انسانها نيز سازگار است. از اين رو، در دوران تحقق نظام امامت و امت، قانون كامل وتمام، يعنى سيستم حقوقى اسلام، به اجرا درآمده كه همه در برابر آن يكسان بوده و براى هر شخصى و مقامى نيز به ميزان ظرفيت و توانايى‌اش، حقوق و وظايفى تعيين شده است.
حاكميت خدا:
حاكميت، بالاصالة تنها از آن خداست. اراده الهى بر سراسر جهان حكومت كرده و هستى به يُمن فيض او ادامه مى‌يابد. حاكميت درخصوص اداره جامعه بشرى نيز از آن اوست، چرا كه جهان مجموعه به هم پيوسته‌اى است كه تمامى عناصر و اركانش در دست قدرت الهى است.
اراده الهى براين تعلّق گرفته كه حاكميت خويش را درزمينه تدبير واداره (سياسى) جامعه به انسانهايى واگذار كند كه تجلّى اراده اويند- هر چنداين تفويض، از قدرت و حاكميت او نمى‌كاهد و آنها «پيامبران و امامان» مى‌باشند.
حاكميت درنظام جهانى مطلوب به دست رهبر برگزيده الهى است كه از جانب او اعمال حاكميت مى‌كند. حاكميت امام به معناى حاكميت قانون، عدالت، حق ومعنويت است. جهان تحت حاكميت الهى امام، به جهانى معنوى تبديل مى‌شود كه همگان در مسير تكامل وتعالى فعاليت مى‌كنند.