درس هفتم: نگاهى به نظام جهانى تاقرن چهاردهم ه ش (بيستم ميلادى) (٢)
استعمار نو تداوم همان استعمار قديم، ليكن در قالب ومكانيسم نوين است. اين واژه بيانگرآن است كه حيات دولتهاى قدرتمند و ثروتمند به غارت منابع ملتّهاى محروم وابسته است و بطور اجتناب ناپذير با سبكها و روشهاى مختلف سعى در حفظ وتداوم سلطه قبلى خود دارند.
وابستگى كشورهاى جهان سوم به قدرتهاى استعمارگر، ازنمودهاى بارز اين پديده است. سرمايه گذارى، وام و اعتبارات، تكنولوژى، علم وتحقيقات همه و همه در راستاى حفظ برترى استعمارگران نو قرار مى‌گيرد. مواد خام واوليه، كارگر ارزان، مغزهاى نابغه، همگى از جهان سوم خارج شده و درخدمت منافع استعمارگران به كار گرفته مى‌شوند.
بدين سان، امپراتوريهاى استعمارى سابق تلاش دارند با پيشرفته‌ترين تكنيكها، جهان سوم را به همان صورت عقب مانده نگه دارند و با اين امر به بهترين و بيشترين منافع اقتصادى و سياسى دست يابند.