خٌلاصه درس‌ درجامعه بين المللى انواع كشورها وجود دارند. با توجه به ملاك‌ها و معيارهاى متفاوت مى توان كشورها را به صورت زير تقسيم بندى كرد.
از نظر قدرت، كشورها به ابرقدرت، قدرتهاى بزرگ، متوسط و كوچك تقسيم مى‌شوند. كشورى ابر قدرت است كه داراى برترين تكنولوژى، سلاحهاى اتمى، ديپلماسى جهانى و ... باشد. قدرتهاى بزرگ اگر چه از جهت قدرت نظامى، اقتصادى و سياسى در سطح بالايى قرار دارند، امّا به پاى ابر قدرتها نمى‌رسند. كشورهاى داراى قدرت متوسط از پيشرفتهاى مدرن تا حدودى بر خوردارند، ليكن داراى نفوذ اقتصادى- سياسى قابل ملاحظه‌اى در جهان نيستند. كشورهاى داراى قدرت كوچك شامل بيشتر دولتهاى آفريقايى، آسيايى و آمريكاى لاتين مى‌شود كه سهم زيادى در قدرت جهانى ندارند.
كشورها با معيار استقلال به مستقل، تحت الحمايه و مستعمره تقسيم مى‌شوند.
كشور مستقل كشورى است كه در سياست داخلى و خارجى تحت تأثير قدرتهاى ديگر نباشد. تحت الحمايگى در دوران استعمار قديم رواج پيدا كرده و كشور تحت الحمايه با يك پيمان، كاملًا زير نفوذ سياسى، تشكيلاتى واقتصادى دولت استعمارگر قرار مى‌گرفت. كشورهاى مستعمره، سرزمينهايى بودند كه استعمارگران به بهانه تمدن و توسعه آنها را اشغال مى‌كردند.
كشورها به لحاظ پيشرفتهاى اقتصادى- سياسى به پيشرفته و درحال رشد و توسعه تقسيم مى‌شوند. امروزه به كشورى «پيشرفته» اطلاق مى‌شود كه از سطح در آمد بالا، علم و تكنولوژى نوين و ثبات سياسى داخلى برخوردار باشد. كشورهاى جهان سوم كه به مشكلات فراوان اقتصادى و سياسى دچارند جزو دولتهاى درحال رشد و توسعه مى‌باشند كه بسيارى از آنها با برنامه‌ريزى خواهان دستيابى به رشد و ترقى همانند دولتهاى پيشرفته هستند، البته پاره‌اى از كشورهاى جهان سوم بسيار فقيرند، از