اداره تمامى ملّتها تحت سيستم واحد قرار مى‌گيرند. اين امر با الهام ازامداد الهى و بكارگيرى تكنيكها و فنون نوين و پيشرفته، قابل انجام خواهد بود. تداوم و استمرار آن نيز با تدبير، دانش و بينش امام و آگاهى امّت ميسّر مى‌باشد.
بشارتها و وعده‌هاى قرآن كريم از حكومت جهانى، ريشه محكم اعتقادى اين ايده اسلامى قرار گرفته، اراده الهى، تحقق آن را تضمين كرده است. چنانچه قرآن شريف مى‌فرمايد:
«وَعَدَاللَّهُ الَّذينَ امَنُوا مِنْكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِى الْارْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِنَنَّ لَهُمْ دينَهُمُ الَّذى‌ ارْتَضى لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُم مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ امْناً» «١» خدا به كسانى از شماكه ايمان آوردند وكارهاى شايسته كردند وعده داده است كه آنان را در زمين جانشين كند؛ همانگونه كه كسانى را كه پيش از ايشان بودند، جانشين كرد و البته دينشان را كه براى آنان پسنديد به مصلحت ايشان اقتدار بخشد و ترسشان را به ايمنى تبديل كند.
بشارتى ديگر از قرآن كريم، بيانگر آن است كه حكومت واحد جهانى از آنِ صالحان ومؤمنانى است كه اراده خداوند بدان تعلق گرفته، آنان حاكميت الهى را در زمين در دست گرفته و اجرا كنند:
«وَلَقَدْ كَتَبْنا فِى الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّكْرِ انَّ الْارْضَ يَرِثُها عِبادِىَ الصَّالِحُونَ» «٢» و بتحقيق در «زبور» پس از ذكر نوشتيم كه زمين را بندگان صالح من به ميراث مى‌برند.
مجموعه دلايل مزبور دو ويژگى عمده يعنى جهانى بودن نظام مطلوب وآرمان عصر ظهور را بيان مى‌كند.