جهانى بودن:
وحدت جامعه بشرى درقانون، رهبرى وحاكميت درنظام مطلوب متحقق گشته وجهان يكپارچه تحت زعامت امام برحق قرار مى‌گيرد. درآن نظام، تمامى سرزمينها، كليه اديان و مذاهب وجميع ملّتها در يك سيستم واحد اداره شده، تحت تدبير وهدايت قرار مى‌گيرند و جهان وطنى، يكى از آرزوهاى ديرين بشرى، به وقوع مى‌پيوندد.
امام صادق (ع) درتفسير آيه شريفه:
«هُوَالَّذى‌ ارْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى وَدينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَه عَلَى الَّدينِ كُلِّه‌ وَ لَوْكَرِهَ الْمُشْرِكُونَ» «١» اوست خدايى كه رسول خود را به هدايت (خلق) و آيين حق فرستا تا او را بر تمامى اديان تسلّط وبرترى دهد، هرچند مشركان ناخشنودباشند.
مى‌فرمايد:
«وَاللَّهِ مانَزَلَ تَأْويلُها بَعْدُ وَلا يَنْزِلُ تَأْويلُها حَتّى‌ يَخْرُجَ الْقائِمُ فَاذا خَرَجَ الْقائِمُ لَمْ يَبْقَ كافِرٌ بِاللَّهِ الْعَظيمِ» «٢» به خدا سوگند هنوز محتواى اين آيه تحقق نيافته است و تنها زمانى تحقق مى‌پذيرد كه «قائم» خروج كند و به هنگامى كه او قيام كند كسى كه خدا را انكار نمايد درتمام جهان باقى نخواهد ماند.
امام باقر (ع) نيز دراين باره مى‌فرمايد:
«فرمانروايى و سلطنت وى شرق و غرب جهان را فرا مى‌گيرد و خداوند دين خود را به وسيله او برتمام مكاتب جهان پيروز مى‌گرداند، هرچند مشركان ناخشنود ومخالف باشند.» «٣» بدين ترتيب، حكومت واحد جهانى ايجاد وبنيادهاى اساسى اخلاق، اديان و