حق و عدالت را به بار آورد. حاكميت قانون الهى درجامعه بين المللى موجب برخوردارى انسانها از عدالت واقعى شده و ريشه بسيارى از منازعات از بين مى‌رود.
حاكميت الهى درجامعه جهانى، زمينه رشد و تعالى بشريت را در تمام ابعاد فراهم كرده، مايه وحدت در هدف وعمل مى‌گردد و از اين طريق به همبستگى نوع انسان منجر مى‌شود. «١» بنابراين، اركان ساختار نظام مطلوب جهانى را مى‌توان درعناصر زير نشان داد:
١- رهبرى ٢- امت واحده ٣- قانون ٤- حاكميت خدا رهبرى:
امامت و رهبرى درنظام جهانى آرمانى اسلام، مركز وحدت و يكپارچگى جامعه بشرى است. امام، زعامت معنوى و سياسى را به عهده گرفته و احكام و فرامين الهى را با تكيه برايمان و آگاهى مردم عملى مى‌سازد.
امام در اين مقام داراى چهار ويژگى زير است كه به ايشان و مردم جهان امكان مى‌دهد كه حكومت واحد جهانى را بنياد نهند:
الف- مركزيت و قطب ايدئولوژيك (عقيدتى)
بر پا كننده حكومت جهانى اسلام، امام دوازدهم، حضرت مهدى (عج)، زمامدار بر حق جهان و هدايت كننده مردم به سوى حق تعالى است. امام از آنجايى كه واسطه فيض الهى است، بايد محور حركت و فعاليت بشريت قرار گيرد. كُلِّ جامعه و امت در گرداگرد امام به گردش در آمده وامام هسته مركزى و نگهدارنده و نظم دهنده جامعه مى‌باشد. «٢» حضرت على (ع) در خطبه شقشقيه، امام را به «قطب الرّحا» يعنى محورى كه سنگ آسياب به دور آن مى‌چرخد، تشبيه كرده است.
«وَانَّهُ لَيَعْلَمُ انَّ مَحَلّى‌ مِنْها مَحَلُّ الْقُطْبِ مِنَ الرَّحا» «٣»