- چرا شوراى امنيت، كاربرد زور براى حل اختلافات بين دو كشور را كه عراق بدان توسل جُست، محكوم نكرد؟
چرا شوراى امنيت در نخستين قطعنامه، خواستار خروج نيروهاى اشغالگر از سرزمين جمهورى اسلامى ايران نشد؟
چرا شوراى امنيت در خصوص نقض اصول انسانى بويژه كاربرد سلاحهاى شيميايى، از ذكر نام عراق در قطعنامه‌ها ابا داشت؟ «١» اشغال نظامى كويت توسط عراق‌ دولت متجاوز عراق پس از حمله به جمهورى اسلامى ايران، بار ديگر به تجاوزى آشكار عليه كشورى ديگر دست زد. وقوع اين تجاوز، همانن نظام جهانى ١٥٥ ١ - جهان اسلام ص : ١٥٥ د تجاوز به جمهورى اسلامى ايران، ناشى از بهانه‌هاى واهى يعنى ادعاى تعلّق كويت به عراق بود.
نيروهاى عراقى در سحرگاه روز پنج شنبه دوّم اوت ١٩٩٠/ يازدهم مرداد ١٣٦٩ با حمايت صدها تانك و توپخانه سنگين از مرز كويت گذشتند و پس از درهم كوبيدن پاسگاههاى مرزى و انهدام نيروى چندهزار نفرى كويت در مرزها، به طرف پايتخت كويت به حركت درآمدند. پايتخت كويت ساعت هشت بامداد به وقت محلى به تصرف كامل نيروهاى عراقى درآمد و چند ستون از ارتش عراق نيز به طرف مرزهاى كويت و عربستان به حركت درآمدند. خاندان سلطنتى كويت يك ساعت پس از شروع حمله از كويت خارج شدند. «٢» دولت عراق، همانند هيتلر و برژنف كه تصرف اتريش وافغانستان را به درخواست دولتهاى اين كشورها اعلام كرده بودند، تصرف كويت را به درخواست دولت‌