نظام جهانى
 
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص

نظام جهانى - جمالی، حسین - الصفحة ١١٤

دانسته‌اند واين درحالى است كه مجمع، تنها نقش پارلمان بى اراده سازمان ملل را به عهده دارد، هرچندهمه اعضاى سازمان در آن حضور دارند.
اصول حاكم بر سازمان ملل متحد اصول بنيادين حاكم بر سازمان ملل متحد وتصميمات ونقش آن عبارتند از:
١- اصل تساوى و برابرى حاكميت همه دولتهاى عضو.
٢- تعهد كشورها براى عمل كردن به وظايف، اصول وتصميمات سازمان با حُسن نيت.
٣- حل اختلافات (بين دولتها) به طريق مسالمت آميز.
٤- خوددارى از كاربرد تهديد يا توسل به زور عليه تماميت ارضى يا استقلال سياسى هر كشورى درمناسبات و روابط بين دولتها.
٥- همكارى ومساعدت دولتهاى عضو درعملى كردن اقدامات شوراى امنيت.
٦- عدم مداخله درامور داخلى كشورهاى عضو. «١» نقش سازمان ملل متحد درسياست وسيستم بين المللى‌ سازمان ملل، تاريخ پرفراز ونشيبى را اززمان تأسيس آن تا كنون پشت سر گذاشته است؛ تاريخى كه نشان دهنده دوره‌اى است كه خطر فلج شدن سازمان ملل رخ مى‌نمايد تا زمانى كه اين سازمان به عنوان عمده‌ترين ركن سياستگذارى بين‌المللى مطرح است.
سالهاى نخستين سازمان ملل متحد با جنگ سرد همراه بود و دراين دوران وتوهاى مكرر قدرتهاى بزرگ در شوراى امنيت، سازمان ملل متحد را به ابزار بى اراده آنها در آورد. تعداد قطعنامه‌هاى «وتو» شده از ابتداى تشكيل شوراى امنيت تا نوامبر ١٩٨٤ عبارت بودند از: «٢»