سرآغاز دوران تفاهم و سازش گرديد كه «دوره تنش زدايى» نام گرفته است. «١» قراردادهاى سالت: «٢» مذاكرات و پيشنهادهاى خلع سلاح يا تحديد وكنترل تسليحات در دوره بعد از جنگ جهانى دوم (دوره جنگ سرد) پيشرفت قابل ملاحظه‌اى نداشت. بحران موشكى كوبا دو ابرقدرت را به دوباره نگرى درمسائل اساسى واداشت، زيرا خطر نهفته جنگ اتمى يك حالت، از هم ديگر ترسيدن را، ايجاد مى‌كرد.
مهمترين دستاورد مذاكرات بعد از بحران موشكى كوبا «قرارداد سالت يك» مى‌باشد. جانسون، رئيس جمهور آمريكا، در سال ١٩٦٦ پيشنهاد مذاكرات مربوط به منع گسترش سلاحهاى اتمى استراتژيك را به شوروى داد. پذيرش شوروى وپيگيرى آن از جانب هنرى كسينجر، وزير امورخارجه آمريكا، منجر به انعقاد قرار داد سالت يك در سال ١٩٧٢ شد. «٣» بر اساس اين قرار داد، سلاحهاى استراتژيك دو ابر قدرت به شرح زير محدود مى‌شد: «٤» موشكهاى بالستيك بين قاره‌اى موشكهاى بالستيك قابل پرتا اززير دريا زير دريايى‌ آمريكا ١٠٥٤ ٧١٠ ٤٤ شوروى ١٦١٨ ٩٥٠ ٦٢ دومين مرحله مذاكرات سالت (دو) در سال ١٩٧٢ آغاز شد و پس از حدود پنج سال مذاكره ميان دو ابر قدرت، سرانجام د رسال ١٩٧٩ در وين موافقت نامه‌اى به امضا