طورى كه استعمارگران در گذشته دنيا را بين خود تقسيم كرده بودند. «١» سازمان ملل متحد:
كشورهاى قدرتمند متفق (آمريكا، شوروى وانگلستان) در حين جنگ جهانى دوم براى حفظ همكارى ومقابله با آلمان وهمچنين ترسيم خط مشى آينده پس از جنگ وتقسيم غنايم آن، كنفرانسهايى تشكيل دادند. يكى از موضوعات مطرح شده تشكيل «سازمان بين الملل» بود. اين سازمان- آن گونه كه در درس بعد بدان مى‌پردازيم- يكى از پيامدهاى جنگ جهانى دوّم واتحاد متفقين مى‌باشد.
دوره جنگ سرد «٢» اين دوران كه از سال ١٩٤٧ تا ١٩٦٢، يعنى بحران موشكى كوبا به طول انجاميد، سرآغازى بر روابط رقابت آميز دو ابر قدرت است كه سعى در گسترش نفوذ خود در جهان داشته‌اند. دورانى كه با دكترين ترومن «٣» وطرح مارشال «٤» شروع و با بحران موشكى كوبا پايان يافت. مهمترين مسائل دوره جنگ سرد عبارت است از:
بلوك بنديهاى اقتصادى- نظامى:
درپى دو قطبى شدن جهان، دو ابر قدرت آمريكا و شوروى، در جبهه‌هاى اقتصادى ونظامى به متحد كردن همپيمانان خود دست زدند.
پيمان نظامى ناتو (١٩٤٩) دولتهاى اروپاى غربى را به رهبرى آمريكا در مقابله با