دانشنامه بزرگ اسلامی
 
٤٧٨١ ص
٤٧٨٢ ص
٤٧٨٣ ص
٤٧٨٤ ص
٤٧٨٥ ص
٤٧٨٦ ص
٤٧٨٧ ص
٤٧٨٨ ص
٤٧٨٩ ص
٤٧٩٠ ص
٤٧٩١ ص
٤٧٩٢ ص
٤٧٩٣ ص
٤٧٩٤ ص
٤٧٩٥ ص
٤٧٩٦ ص
٤٧٩٧ ص
٤٧٩٨ ص
٤٧٩٩ ص
٤٨٠٠ ص
٤٨٠١ ص
٤٨٠٢ ص
٤٨٠٣ ص
٤٨٠٤ ص
٤٨٠٥ ص
٤٨٠٦ ص
٤٨٠٧ ص
٤٨٠٨ ص
٤٨٠٩ ص
٤٨١٠ ص
٤٨١١ ص
٤٨١٢ ص
٤٨١٣ ص
٤٨١٤ ص
٤٨١٥ ص
٤٨١٦ ص
٤٨١٧ ص
٤٨١٨ ص
٤٨١٩ ص
٤٨٢٠ ص
٤٨٢١ ص
٤٨٢٢ ص
٤٨٢٣ ص
٤٨٢٤ ص
٤٨٢٥ ص
٤٨٢٦ ص
٤٨٢٧ ص
٤٨٢٨ ص
٤٨٢٩ ص
٤٨٣٠ ص
٤٨٣١ ص
٤٨٣٢ ص
٤٨٣٣ ص
٤٨٣٤ ص
٤٨٣٥ ص
٤٨٣٦ ص
٤٨٣٧ ص
٤٨٣٨ ص
٤٨٣٩ ص
٤٨٤٠ ص
٤٨٤١ ص
٤٨٤٢ ص
٤٨٤٣ ص
٤٨٤٤ ص
٤٨٤٥ ص
٤٨٤٦ ص
٤٨٤٧ ص
٤٨٤٨ ص
٤٨٤٩ ص
٤٨٥٠ ص
٤٨٥١ ص
٤٨٥٢ ص
٤٨٥٣ ص
٤٨٥٤ ص
٤٨٥٥ ص
٤٨٥٦ ص
٤٨٥٧ ص
٤٨٥٨ ص
٤٨٥٩ ص
٤٨٦٠ ص
٤٨٦١ ص
٤٨٦٢ ص
٤٨٦٣ ص
٤٨٦٤ ص
٤٨٦٥ ص
٤٨٦٦ ص
٤٨٦٧ ص
٤٨٦٨ ص
٤٨٦٩ ص
٤٨٧٠ ص
٤٨٧١ ص
٤٨٧٢ ص
٤٨٧٣ ص
٤٨٧٤ ص
٤٨٧٥ ص
٤٨٧٦ ص
٤٨٧٧ ص
٤٨٧٨ ص
٤٨٧٩ ص
٤٨٨٠ ص
٤٨٨١ ص
٤٨٨٢ ص
٤٨٨٣ ص
٤٨٨٤ ص
٤٨٨٥ ص
٤٨٨٦ ص
٤٨٨٧ ص
٤٨٨٨ ص
٤٨٨٩ ص
٤٨٩٠ ص
٤٨٩١ ص
٤٨٩٢ ص
٤٨٩٣ ص
٤٨٩٤ ص
٤٨٩٥ ص
٤٨٩٦ ص
٤٨٩٧ ص
٤٨٩٨ ص
٤٨٩٩ ص
٤٩٠٠ ص
٤٩٠١ ص
٤٩٠٢ ص
٤٩٠٣ ص
٤٩٠٤ ص
٤٩٠٥ ص
٤٩٠٦ ص
٤٩٠٧ ص
٤٩٠٨ ص
٤٩٠٩ ص
٤٩١٠ ص
٤٩١١ ص
٤٩١٢ ص
٤٩١٣ ص
٤٩١٤ ص
٤٩١٥ ص
٤٩١٦ ص
٤٩١٧ ص
٤٩١٨ ص
٤٩١٩ ص
٤٩٢٠ ص
٤٩٢١ ص
٤٩٢٢ ص
٤٩٢٣ ص
٤٩٢٤ ص
٤٩٢٥ ص
٤٩٢٦ ص
٤٩٢٧ ص
٤٩٢٨ ص
٤٩٢٩ ص
٤٩٣٠ ص
٤٩٣١ ص
٤٩٣٢ ص
٤٩٣٣ ص
٤٩٣٤ ص
٤٩٣٥ ص
٤٩٣٦ ص
٤٩٣٧ ص
٤٩٣٨ ص
٤٩٣٩ ص
٤٩٤٠ ص
٤٩٤١ ص
٤٩٤٢ ص
٤٩٤٣ ص
٤٩٤٤ ص
٤٩٤٥ ص
٤٩٤٦ ص
٤٩٤٧ ص
٤٩٤٨ ص
٤٩٤٩ ص
٤٩٥٠ ص
٤٩٥١ ص
٤٩٥٢ ص
٤٩٥٣ ص
٤٩٥٤ ص
٤٩٥٥ ص
٤٩٥٦ ص
٤٩٥٧ ص
٤٩٥٨ ص
٤٩٥٩ ص
٤٩٦٠ ص
٤٩٦١ ص
٤٩٦٢ ص
٤٩٦٣ ص
٤٩٦٤ ص
٤٩٦٥ ص
٤٩٦٦ ص
٤٩٦٧ ص
٤٩٦٨ ص
٤٩٦٩ ص
٤٩٧٠ ص
٤٩٧١ ص
٤٩٧٢ ص
٤٩٧٣ ص
٤٩٧٤ ص
٤٩٧٥ ص
٤٩٧٦ ص
٤٩٧٧ ص
٤٩٧٨ ص
٤٩٧٩ ص
٤٩٨٠ ص
٤٩٨١ ص
٤٩٨٢ ص
٤٩٨٣ ص
٤٩٨٤ ص
٤٩٨٥ ص
٤٩٨٦ ص
٤٩٨٧ ص
٤٩٨٨ ص
٤٩٨٩ ص
٤٩٩٠ ص
٤٩٩١ ص
٤٩٩٢ ص
٤٩٩٣ ص
٤٩٩٤ ص
٤٩٩٥ ص
٤٩٩٦ ص
٤٩٩٧ ص
٤٩٩٨ ص
٤٩٩٩ ص
٥٠٠٠ ص
٥٠٠١ ص
٥٠٠٢ ص
٥٠٠٣ ص
٥٠٠٤ ص
٥٠٠٥ ص
٥٠٠٦ ص
٥٠٠٧ ص
٥٠٠٨ ص
٥٠٠٩ ص
٥٠١٠ ص
٥٠١١ ص
٥٠١٢ ص
٥٠١٣ ص
٥٠١٤ ص
٥٠١٥ ص
٥٠١٦ ص
٥٠١٧ ص
٥٠١٨ ص
٥٠١٩ ص
٥٠٢٠ ص
٥٠٢١ ص
٥٠٢٢ ص
٥٠٢٣ ص
٥٠٢٤ ص
٥٠٢٥ ص
٥٠٢٦ ص
٥٠٢٧ ص
٥٠٢٨ ص
٥٠٢٩ ص
٥٠٣٠ ص
٥٠٣١ ص
٥٠٣٢ ص
٥٠٣٣ ص
٥٠٣٤ ص
٥٠٣٥ ص
٥٠٣٦ ص
٥٠٣٧ ص
٥٠٣٨ ص
٥٠٣٩ ص
٥٠٤٠ ص
٥٠٤١ ص
٥٠٤٢ ص
٥٠٤٣ ص
٥٠٤٤ ص
٥٠٤٥ ص
٥٠٤٦ ص
٥٠٤٧ ص
٥٠٤٨ ص
٥٠٤٩ ص
٥٠٥٠ ص
٥٠٥١ ص
٥٠٥٢ ص
٥٠٥٣ ص
٥٠٥٤ ص
٥٠٥٥ ص
٥٠٥٦ ص
٥٠٥٧ ص
٥٠٥٨ ص
٥٠٥٩ ص
٥٠٦٠ ص
٥٠٦١ ص
٥٠٦٢ ص
٥٠٦٣ ص
٥٠٦٤ ص
٥٠٦٥ ص
٥٠٦٦ ص
٥٠٦٧ ص
٥٠٦٨ ص
٥٠٦٩ ص
٥٠٧٠ ص
٥٠٧١ ص
٥٠٧٢ ص
٥٠٧٣ ص
٥٠٧٤ ص
٥٠٧٥ ص
٥٠٧٦ ص
٥٠٧٧ ص
٥٠٧٨ ص
٥٠٧٩ ص
٥٠٨٠ ص
٥٠٨١ ص
٥٠٨٢ ص
٥٠٨٣ ص
٥٠٨٤ ص
٥٠٨٥ ص
٥٠٨٦ ص
٥٠٨٧ ص
٥٠٨٨ ص
٥٠٨٩ ص
٥٠٩٠ ص
٥٠٩١ ص
٥٠٩٢ ص
٥٠٩٣ ص
٥٠٩٤ ص
٥٠٩٥ ص
٥٠٩٦ ص
٥٠٩٧ ص
٥٠٩٨ ص
٥٠٩٩ ص
٥١٠٠ ص
٥١٠١ ص
٥١٠٢ ص
٥١٠٣ ص
٥١٠٤ ص
٥١٠٥ ص
٥١٠٦ ص
٥١٠٧ ص
٥١٠٨ ص
٥١٠٩ ص
٥١١٠ ص
٥١١١ ص
٥١١٢ ص
٥١١٣ ص
٥١١٤ ص
٥١١٥ ص
٥١١٦ ص
٥١١٧ ص
٥١١٨ ص
٥١١٩ ص
٥١٢٠ ص
٥١٢١ ص
٥١٢٢ ص
٥١٢٣ ص
٥١٢٤ ص
٥١٢٥ ص
٥١٢٦ ص
٥١٢٧ ص
٥١٢٨ ص
٥١٢٩ ص
٥١٣٠ ص
٥١٣١ ص
٥١٣٢ ص
٥١٣٣ ص
٥١٣٤ ص
٥١٣٥ ص
٥١٣٦ ص
٥١٣٧ ص
٥١٣٨ ص
٥١٣٩ ص
٥١٤٠ ص
٥١٤١ ص
٥١٤٢ ص
٥١٤٣ ص
٥١٤٤ ص
٥١٤٥ ص
٥١٤٦ ص
٥١٤٧ ص
٥١٤٨ ص
٥١٤٩ ص
٥١٥٠ ص
٥١٥١ ص
٥١٥٢ ص
٥١٥٣ ص
٥١٥٤ ص
٥١٥٥ ص
٥١٥٦ ص
٥١٥٧ ص
٥١٥٨ ص
٥١٥٩ ص
٥١٦٠ ص
٥١٦١ ص
٥١٦٢ ص
٥١٦٣ ص
٥١٦٤ ص
٥١٦٥ ص
٥١٦٦ ص
٥١٦٧ ص
٥١٦٨ ص
٥١٦٩ ص
٥١٧٠ ص
٥١٧١ ص

دانشنامه بزرگ اسلامی - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ٥١٦٦

بوزجانى‌، درويش‌على‌
جلد: ١٢
     
شماره مقاله:٥١٦٦

بوزْجانى‌، درويش‌ على‌، عارف‌، عالم‌ و شرح‌ حال‌نويس‌ سدة و ٠ق‌/٥ و ٦م‌. دانسته‌ها دربارة بوزجانى‌ اندك‌، و منحصر به‌ اطلاعات‌ مختصري‌ است‌ كه‌ او خود در كتاب‌ روضة الرياحين‌ به‌ دست‌ داده‌ است‌. وي‌ به‌ بوزجان‌ بوژگان‌ كه‌ روزگاري‌ حاكم‌نشين‌ جام‌ بود، انتساب‌ دارد و بيشتر عمر خود را در تربت‌ جام‌ و نواحى‌ اطراف‌ آن‌ گذرانده‌ است‌ بوزجانى‌، ٣١؛ ياقوت‌، /٥٦؛ مولوي‌، /، ٣٩. بوزجانى‌، ظاهراً به‌ سبب‌ تعلق‌ خاطرش‌ به‌ خاندان‌ احمد جام‌، نسبت‌ جامى‌ نيز داشته‌ است‌ بوزجانى‌، ٣، ٣.
او در تصوف‌ شاگرد خواجه‌ عزيزالله‌ جامى‌ د ٠٢ق‌/٤٩٧م‌، از نوادگان‌ احمد جام‌ د ٣٦ق‌/١٤٢م‌ و از عارفان‌ طريقة نقشبنديه‌ بود و از اين‌رو، سلسلة خرقة او با واسطه‌ به‌ شيخ‌ بهاءالدين‌ نقشبند د ٩١ق‌/٣٨٩ق‌ مى‌رسد همو، ٢٤.
وي‌ علاوه‌ بر سلوك‌ عملى‌، علوم‌ ادبى‌، فقه‌، تفسير و معارف‌ صوفيه‌ را نيز نزد عزيزالله‌ كه‌ طالبان‌ و مبتديان‌ را به‌ مطالعة رسائل‌ و كتب‌ امام‌ محمد غزالى‌ و نيز فتوحات‌ ابن‌ عربى‌ تشويق‌ مى‌كرد، فرا گرفت‌. تصويري‌ كه‌ بوزجانى‌ از عزيزالله‌ به‌ دست‌ داده‌، نشانگر ارادت‌ عميق‌ او به‌ شيخ‌ خود است‌ كه‌ به‌ گفتة وي‌، مردي‌ متورع‌ و متقى‌ بود و در «آداب‌ شرعيه‌ و سنن‌ سنية نبويه‌»... و نيز در «ستر احوال‌ و اخفاي‌ اعمال‌» بسيار مى‌كوشيد ص‌ ٢٤، ٣٠-٣١.
بوزجانى‌ صاحب‌ اثري‌ به‌ نام‌ روضةالرياحين‌ است‌ كه‌ در شرح‌ احوال‌ احمد جام‌ و فرزندان‌ و نوادگان‌ او نوشته‌ شده‌ است‌. خود وي‌ دربارة اين‌ اثر گفته‌ كه‌ نخست‌ مى‌خواسته‌ است‌ رساله‌اي‌ در شرح‌ احوال‌، اقوال‌ و كرامات‌ استادش‌ عزيزالله‌ بنويسد، اما پس‌ از مشورت‌ با برخى‌ از دوستان‌، برآن‌ شد كه‌ احوال‌ و مقامات‌ شيخ‌ احمد جام‌ و فرزندان‌ و نوادگان‌ او را نيز زينت‌بخش‌ اين‌ رساله‌ گرداند ص‌ ٣ بب، ٣٢-٣٣. مؤلف‌ در تأليف‌ اين‌ كتاب‌، از آثاري‌ چون‌ مقامات‌ ژنده‌پيل‌ محمد غزنوي‌، مقامات‌ شيخ‌ احمد قرخستانى‌، خلاصةالمقامات‌ ابوالمكارم‌ جامى‌ و مقامات‌ الاولاد ابوحفص‌ عمر صاغونى‌ بهره‌ جسته‌ است‌؛ افزون‌ بر اينها، در برخى‌ موارد از سراج‌ السائرين‌ شيخ‌ احمد جام‌، رموز الحقائق‌ خواجه‌ ظهيرالدين‌ عيسى‌ و نفحات‌الانس‌ جامى‌ نيز استفاده‌ كرده‌ است‌ همو، ٤، ٠ -١، ١٦-١٧؛ نيز نك: احمد جام‌، ؛ جامى‌، ٥٤- ٥٥، ٩٧، ٧٤ - ٧٥.
روضةالرياحين‌ داراي‌ يك‌ مقدمه‌ و مقصد است‌. مقدمه‌ كه‌ در فصل‌ تنظيم‌ شده‌، مشتمل‌ بر موضوعاتى‌ چون‌ اهميت‌ صحبت‌ پيران‌ و فوايد نقل‌ حكايات‌ ايشان‌، معنى‌ كرامات‌، ولى‌ و ولايت‌ و ارباب‌ ولايت‌ است‌ نك: ص‌ ٣-٤. مقصد اول‌ كتاب‌ به‌ بيان‌ احوال‌ و مقامات‌ و كرامات‌ شيخ‌ احمد جام‌ اختصاص‌ دارد. مؤلف‌ در اين‌ مقصد و نيز ديگر مقصدها، از ذكر روايتهاي‌ ضعيف‌ و كرامتهاي‌ عجيب‌ منسوب‌ به‌ احمد جام‌ پرهيز نموده‌، و به‌ نقل‌ برخى‌ موارد قابل‌ قبول‌ اكتفا كرده‌ است‌ ص‌٠-١؛قس‌:غزنوي‌، مقامات‌،٣٩-٤٠،«بخشهايى‌ازمقامات‌»،٢٣- ٢٥؛ ابوالمكارم‌، ٢، ٥، ٨ بب. مقصد دوم‌ در شرح‌ فضايل‌ و كرامتهاي‌ فرزندان‌ و نوادگان‌ احمد جام‌ است‌ ص‌ ٣. بوزجانى‌ در اين‌ مقصد علاوه‌ بر آثار مكتوب‌ از روايات‌ شفاهى‌ معتبر نيز بهره‌ جسته‌ است‌ ص‌ ٣-٤، ٦- ٨، ٠٠ بب. مقصد سوم‌ كه‌ بوزجانى‌ قصد داشته‌ است‌ نسبتها و نسبهاي‌ فرزندان‌ و نوادگان‌ احمد جام‌ را در آن‌ نقل‌ كند ص‌ ٣، ظاهراً هرگز تأليف‌ نشده‌ است‌ و اثري‌ از آن‌ دردست‌ نيست‌ نك: مؤيد، ٦.
بوزجانى‌ به‌ آثار ادبى‌ و عرفانى‌ پيش‌ از خود نيز توجه‌ داشته‌، و در اين‌ اثر، اشعاري‌ از مولوي‌، سعدي‌ و نيز مباحثى‌ عرفانى‌ از ديگر آثار صوفيه‌ از جمله‌ مناهج‌ العباد الى‌ المعاد فرغانى‌ را نقل‌ كرده‌ است‌ نك: ص‌ ٩، ٩، ١١-١٢، ٢٥-٢٦، ٢٨؛ نيز نك: فرغانى‌، ٨٠، ١٩-٢٠. گزيده‌هايى‌ از مقصد اول‌ و نيز تمامى‌ مقصد دوم‌ به‌ كوشش‌ حشمت‌ مؤيد در ٣٤٥ش‌ در تهران‌ به‌ چاپ‌ رسيده‌ است‌.
عارف‌ نوشاهى‌ بر مبناي‌ يادداشتى‌ كه‌ در پايان‌ نسخة خطى‌ كتابى‌ از بوزجانى‌ يافته‌، ١ اثر غير از روضة الرياحين‌ به‌ او نسبت‌ داده‌ است‌ ص‌ ٢٦-٢٧ كه‌ از ٩ عنوان‌ آن‌ هيچ‌ نشانى‌ در دست‌ نيست‌. از يكى‌ از اين‌ آثار به‌ نام‌ رشحات‌ القدس‌ فى‌ شرح‌ نفحات‌ الانس‌ جامى‌ دو نسخه‌ در كتابخانة مجلس‌ و كتابخانة خصوصى‌ حسين‌ پاشاي‌ نوايى‌ يافت‌ شده‌ است‌ شورا، /٠٧؛ منزوي‌، /١٧٦. اين‌ اثر بااستفاده‌ از حاشية شخصى‌ به‌ نام‌ عبدالغفور بر نفحات‌ الانس‌ نوشته‌ شده‌ است‌ همانجاها. از يكى‌ ديگر از آثار منسوب‌ به‌ بوزجانى‌ به‌ نام‌ خزائن‌ الاسرار نيز نسخه‌اي‌ در كتابخانة بنياد خاورشناسى‌ شهر دوشنبه‌ موجود است‌. نويسنده‌ در اين‌ اثر به‌ موضوعات‌ گوناگونى‌ چون‌ مذاهب‌ و فرق‌، صوفيان‌، متكلمان‌، حكيمان‌، و نيز معرفت‌ ذات‌، صفات‌ و افعال‌ حق‌ پرداخته‌ است‌. مطالب‌ اين‌ كتاب‌ را رضا احمدجامى‌، يكى‌ از شاگردان‌ بوزجانى‌ از يادداشتهاي‌ استاد خود فراهم‌ آورده‌ است‌ دانش‌ پژوه‌، /٨. در همان‌ كتابخانه‌، كتابى‌ به‌ نام‌ احاديث‌ اربعين‌ منسوب‌ به‌ درويش‌ على‌ بوزجانى‌ نيز وجود دارد كه‌ در فهرست‌ عارف‌ نوشاهى‌ نيامده‌ است‌. بوزجانى‌ ظاهراً اين‌ كتاب‌ را به‌ عنوان‌ تحفه‌اي‌ براي‌ فرزندان‌ شيخ‌ احمد جام‌ نوشته‌ است‌ همانجا.
مآخذ: ابوالمكارم‌بن‌ علاءالملك‌ جامى‌، خلاصةالمقامات‌، به‌ كوشش‌ عبدالله‌ خطيب‌ سروستان‌، لاهور، كاشى‌ رام‌ پريس‌؛ احمد جام‌، ابونصر، منتخب‌ سراج‌ السائرين‌، به‌ كوشش‌ على‌ فاضل‌، مشهد، ٣٦٨ش‌؛ بوزجانى‌، درويش‌ على‌، روضة الرياحين‌، به‌ كوشش‌ حشمت‌ مؤيد، تهران‌، ٣٤٥ش‌؛ جامى‌، عبدالرحمان‌، نفحات‌ الانس‌، به‌ كوشش‌ محمود عابدي‌، تهران‌، ٣٧٠ش‌؛ دانش‌ پژوه‌، محمدتقى‌، نسخه‌هاي‌ خطى‌ در كتابخانه‌هاي‌ اتحاد جماهير شوروي‌ و اروپا و آمريكا، تهران‌، ٣٥٨ش‌؛ شورا، خطى‌؛ غزنوي‌، محمد، «بخشهايى‌ از مقامات‌ »نك: مل، آربري‌؛ همو، مقامات‌ ژنده‌پيل‌، به‌ كوشش‌ حشمت‌الله‌ مؤيد، تهران‌، ٣٤٠ش‌؛ فرغانى‌، محمد، مناهج‌ العباد الى‌ المعاد، استانبول‌، ٩٩٠م‌؛ منزوي‌، خطى‌؛ مولوي‌، عبدالحميد، آثار باستانى‌ خراسان‌، تهران‌، ٣٥٣ش‌؛ مؤيد، حشمت‌الله‌، مقدمه‌ بر روضةالرياحين‌ نك: هم، بوزجانى‌؛ نوشاهى‌، عارف‌، «دو يادداشت‌ دربارة شيخ‌ احمد جام‌»، آينده‌، ٣٧١ش‌، س‌ ٨، شم -؛ ياقوت‌، بلدان‌؛ نيز:
,A.J., X Notes and Communications,the Vita of A h mad-i J ? m n , Bulletin of the School of Oriental and African Studies, London, ١٩٦٣, vol. XXVI.
محمدجواد شمس‌