تسلیة العباد در ترجمه مُسکن الفؤاد
(١)
مقدمه ناشر
٥ ص
(٢)
پيشگفتار مصحح
٧ ص
(٣)
نويسنده كتاب
١٠ ص
(٤)
ترجمه كتاب
١١ ص
(٥)
روش تحقيق
١١ ص
(٦)
مقدمه
١٣ ص
(٧)
باب اول عوضهاى مصيبت فرزندان
٣١ ص
(٨)
فصل در آنچه تعلق به اين باب دارد
٤٩ ص
(٩)
باب دويم در صبر است و آنچه ملحق به اوست
٥٥ ص
(١٠)
در ذكر جماعتى از زنان كه علما، صبر و احتساب ايشان را نقل كردهاند
٨٥ ص
(١١)
باب سيم رضا
١٠٣ ص
(١٢)
درجات رضا
١١٣ ص
(١٣)
فصل بعضى از حكايات صابران و راضيان به قضاى الهى
١١٧ ص
(١٤)
فصل در دعا
١٢١ ص
(١٥)
باب چهارم در گريه است
١٢٣ ص
(١٦)
فصل گفتن كلمه استرجاع
١٣٥ ص
(١٧)
فصل نوحهگرى و تسليت دادن
١٣٩ ص
(١٨)
و اما الخاتمه
١٤١ ص
(١٩)
فصل كيفيت تسليت دادن
١٤٧ ص
(٢٠)
فصل تذكر به مصائب حضرت رسول و ديگر مطالب
١٥١ ص
(٢١)
فصل عنايت خداوند به مصيبت ديدگان
١٥٥ ص
(٢٢)
رساله امام صادق به بعضى از آشنايان مصيبت ديدهاش
١٥٩ ص
(٢٣)
1 فهرست موضوعات
١٦٧ ص
(٢٤)
2 فهرست آيات قرآنى
١٦٨ ص
(٢٥)
3 فهرست احاديث و اخبار و عبارات عربى
١٧٠ ص
(٢٦)
4 فهرست اعلام
١٧٩ ص
(٢٧)
5 فهرست اشعار فارسى و عربى به ترتيب قافيه
١٨٤ ص
(٢٨)
ادامه فهرست آيات قرآنى
١٨٥ ص
(٢٩)
6 فهرست جايها
١٨٦ ص
(٣٠)
7 فهرست كتب وارده در متن
١٨٧ ص
(٣١)
8 فهرست منابع
١٨٨ ص
 
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص

تسلیة العباد در ترجمه مُسکن الفؤاد - شهید ثانی - الصفحة ٤٣ - باب اول عوضهاى مصيبت فرزندان

«آن كه سه فرزند پيش از خود فرستد كه به سن ارتكاب گناه نرسيده باشند، براى او پناهى استوار خواهد بود. (و) ابو ذر عرض كرد: من دو فرزند پيش فرستادم. فرمود:

همچنين است دو فرزند. ابى بن كعب عرض كرد: من يك فرزند پيش فرستادم. فرمود:

همچنين است يك فرزند، اما اين اجر در نزد صدمه اولى است كه وارد آيد.» و از ابى سعيد خدرى است كه زنان خدمت پيغمبر خداى- ٦- عرض كردند روزى را براى ما قرار ده كه ما را موعظه فرمايى. آن حضرت فرمود:

«ايّما امرأة مات لها ثلاثة من الولد كانوا لها حجابا من النار. قالت امرأة: و اثنان؟ قال: و اثنان.»

[١]: «هر زنى كه سه فرزند از او بميرد، براى او حجاب از آتش جهنم مى‌شوند زنى عرض كرد:

اجر دو فرزند چيست؟ فرمود: همچنين است دو فرزند.» و از بريده است كه پيغمبر خداى- ٦- پرستارى و عيادت انصار مى‌فرمود و پرسش از حالات ايشان مى‌نمود. و به آن حضرت رسيد كه از زنى انصاريه پسرى وفات يافته و بيتابى بر فوت كرده است. به خانه او تشريف ورود داد و امر فرمود بترسيدن از خداى عز و جل و شكيبائى.

«فقالت يا رسول الله انى امرأة رقوب لا الد و لم يكن لى ولد غيره فقال رسول الله ٦ الرقوب التى لا يبقى لها ولدها، ثم قال ما من امرء مسلم او امرأة مسلمة يموت لهما ثلاثة من الولد الا ادخلهما الله الجنة فقيل له: و اثنان: فقال: و اثنان.»

و في حديث آخر:

«انه قال لها اما تحبين ان ترينه على باب الجنة و هو يدعوك الينا[٢] قالت بلى قال فإنه كذلك.»

«پس زن عرض كرد: يا رسول الله من زنى هستم رقوب كه نمى‌زايم و جز اين فرزندى نداشتم. پيغمبر خداى- ٦- فرمود: رقوب زنى است كه فرزند براى او باقى نماند. پس از آن فرمود: نيست مردى مسلمان و زنى مسلمان كه سه فرزند از او بميرند جز اينكه خداى تعالى آنها را داخل بهشت مى‌فرمايد. در حديثى ديگر است كه به آن زن فرمود: آيا دوست نمى‌دارى كه فرزندت را ببينى بر در بهشت ايستاده و ترا مى‌خواند و مى‌گويد به سوى ما بيا؟» مترجم گويد كه روزى در تهران خدمت مرحوم محمود خان، ملك الشعراء دولت‌


[١] التعازى: ١٣؛ مسند احمد بن حنبل ٣: ٣٤؛ صحيح البخارى ١: ٣٦ و ٢: ٩٢ و ٩: ١٢٤؛ صحيح مسلم به نقل از ابو هريره ٤:

٢٠٢٨؛ الترغيب و الترهيب ٣: ٧٦ با تفاوت در الفاظ حديث.

[٢] منتخب كنز العمال ١: ٢١٢ با تفاوتى در الفاظ حديث؛ بحار الانوار ٨٢: ١٢٠ به نقل از مسكّن الفؤاد.