تسلیة العباد در ترجمه مُسکن الفؤاد - شهید ثانی - الصفحة ٦٩ - باب دويم در صبر است و آنچه ملحق به اوست
لا تحرمنا اجره و لا تفتنا بعده.»
: «به درستى كه مرگ را ترس است و هنگامى كه يكى از شما را خبر فوت برادرش برسد، بايد كريمه إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ وَ إِنَّا إِلى رَبِّنا لَمُنْقَلِبُونَ را متذكر شود و معنى كريمه و دعا چنين است كه ما براى خدائيم و بسوى او بازگشت مىنماييم و ما به سوى پروردگار خود هر آينه بر مىگرديم. خداوندا مقرر فرماى او را در نزد خود از جمله نيكوكاران و قرار ده كتاب او و نامه عملش را در عليين و جانشين دار در نسل او از آخرين. خداوندا ما را از اجر مصيبت او محروم مساز پس از او ما را به فتنه در مينداز.» و از حضرت حسين بن على- سلام الله عليهما- است كه پيغمبر خداى- ٦- فرمود:
من اصابته مصيبة فقال اذا ذكرها إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ جدد الله له اجرها مثل ما كان له يوم اصابته.»
[١]: «كسى كه به او مصيبتى بر خورد و هر وقت به ياد آورد بگويد إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ، خداوند كريم اجر او را تازه گرداند چنان كه در ابتداى مصيبتش، اجر به او بخشيده بود.» و از يوسف بن عبد الله بن سلام است كه پيغمبر خداى- ٦- هر زمان سختى و شدتى به اهلش روى مىآورد، آنها را امر به اقامه نماز مىفرمود و بعد از آن، اين آيه را تلاوت مىفرمود:
وَ أْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلاةِ وَ اصْطَبِرْ عَلَيْها
.[٢]: «اهل خود را امر به نماز كن و در نماز، صبر و شكيبايى آور.»[٣] و از ابن عباس- رضى الله عنه- است كه خبر رحلت برادرش قثم بن عباس را به او دادند و او در سفر بود و «إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ» گفت و از راه، كنارى گرفت و شترش را خوابانيد و دو ركعت نماز به جاى آورد و جلوس او طولى يافت و برخاست و بر شتر نشست و همى قرائت مىكرد وَ اسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلاةِ وَ إِنَّها لَكَبِيرَةٌ إِلَّا عَلَى الْخاشِعِينَ.[٤]: «طلب يارى و مددكارى نماييد از خداى تعالى به شكيبايى و نماز و به درستى كه اين بزرگ است جز بر صاحبان خضوع و فروتنى[٥]».
و از اوست كه پيغمبر خداى- ٦- را هر وقت مصيبتى مىنمود، بر مىخاست و وضو مىگرفت و دو ركعت نماز به جاى مىآورد و مىگفت
«اللهم قد
[١] الجامع الكبير ١: ٧٤٧، بحار الانوار ٨٢: ١٤١.
[٢] طه/ ١٣٢.
[٣] الدر المنثور ٤: ٣١٣.
[٤] البقره/ ٤٥.
[٥] الدر المنثور ١: ٦٨.