قاهره ملاقات كردم، و علاوه بر جلالت و بزرگى شغل، و اصالت تبار، در مراتب اخلاق، يگانه آفاق بود؛ در خط و هنر و صنايع يدى و علوم متنوعه را به كمال داشتند و همانا نظيرى براى آن مرحوم به تصوير در نمى‌آيد. خوابى را حكايت كردند و چهار شعر خواندند كه در خواب گفته بودند و در خواطر اين بنده مانده است و يك شعرش را مناسب اين مقام ديده مى‌نويسم و اين است:

از آب من بنوش كه از چشمه حيات‌		پر كرده‌ام براى تو جانا يكى سبو

و تتمه ترجمه اين است كه زن گفت: آرى: فرمود: فرزند تو چنين است.

«رقوب» (به فتح راء) زنى است كه فرزند نياورد يا فرزند او زنده نماند؛ اين معنى به حسب لغت است و پيغمبر خداى- ٦- خاص فرموده است به آنچه ذكر شد.

و از [ابى‌] نضر سلمى‌[١] است كه پيغمبر خداى- ٦- فرمود:

«لا يموت لاحد من المسلمين ثلاثة من الولد فيحتسبهم الا كانوا له حصنا من النار.

فقالت امرأة: و اثنان؟ فقال و اثنان.»

[٢]: «نميرد براى هيچ يك از اهل اسلام سه فرزند كه اجر مصيبت و شكيبايى از خداى عز و جل خواهد، جز آنكه پناهى از آتش براى او شوند. پس زن گفت: آيا دو فرزند را براى او چنين اجرى خواهد بود؟ فرمود: دو فرزند نيز همچنين است.» و از آن بزرگوار- ٦- است:

«من قدّم من ولده ثلاثا صابرا محتسبا كان محجوبا من النار باذن الله عز و جل»

. «آن كه پيش از او سه فرزند بميرد و صبر كند و اجر خواهد، محجوب از آتش مى‌باشد به اذن خداى عز و جل.» و في لفظ آخر:

«من قدم شيئا من ولده صابرا محتسبا حجزه باذن الله من النار»

[٣] و در لفظ ديگر است «آن كه پيش فرستد سه چيز از فرزند خود، در حالتى كه صبر آورد و پاداش خواهد، مانع او از آتش مى‌شود به اذن خداى».

[١] در نسخه( نضر سلمى) آمده بود و صحيح( ابى نضر سلمى) مى‌باشد.( ر. ك: اسد الغابة ٥: ٣١٣).

[٢] تنبيه الخواطر ١: ٢٨٧؛ موطأ مالك ١: ٢٣٥؛ الدر المنثور ١: ١٥٨.

[٣] الجامع الكبير ١: ٨١٧.