تسلیة العباد در ترجمه مُسکن الفؤاد - شهید ثانی - الصفحة ٣١ - باب اول عوضهاى مصيبت فرزندان
باب اول عوضهاى مصيبت فرزندان
در بيان عوضهاست كه از مصيبت فرزندان حاصل مىشود و آنچه از اين قبيل است.
بدان كه خداى سبحانه و تعالى، عدل كريم است و بىنياز مطلق كه كمال ذات و جمال صفات او را لايق نيست كه فرو ريزد بر بنده مؤمن خويش در دار دنيا مصيبت و بلا هر چند اندك باشد، و پس از آن عوض و پاداشى فزون عطا نفرمايد، زيرا كه اگر بكلى عوض نبخشد، بر بنده خود ستم روا داشته، و اگر برابر دهد، بيهوده است تعالى الله عنهما عُلُوًّا كَبِيراً شأن الهى برتر از آن است برترى بزرگ.
در اين معنى اخبار نبويه- ٦- بسيار است و از آن جمله اين است.
«انّ المؤمن لو يعلم ما اعدّ اللَّه له على البلاء لتمنّى انّه في دار الدّنيا قرض بالمقاريض.»
[١]:
«بدرستى كه بنده مؤمن اگر بداند آنچه را خداى تعالى براى او آماده و مهيا فرموده است در مقام بلا، هر آينه آرزو مىكند كه بدنش با مقراضها پاره شود.» و از اين گونه اخبار، اختصار مىنمائيم بدان چه در بيانش هستيم.
و روايت از پيغمبر خداى- ٦ كردهاند- زياده از سى نفر اصحاب آن حضرت و صدوق- عليه الرحمه- روايت كرده است به اسناد خود تا عمر بن عنبسة السلمى[٢] كه گفته است از پيغمبر خداى- ٦- شنيدم كه فرمود:
«أيما رجل قدّم ثلاثة اولاد لم يبلغوا الحنث، او امرأة قدّمت ثلاثة اولاد، فهم حجاب يسترونه عن النار.»
[٣]: «هر مردى كه سه فرزند پيش از او بميرند و به سن گناه كارى نرسيده
[١] كافى ٢: ١٩٨، در كتاب المؤمن ١٥؛ تنبيه الخواطر ٢: ٢٠٤؛ التمحيص محمد بن همام ٣٢ با تفاوت اندكى در عبارت.
[٢] در نسخه اصلى، عمر بن عتبه آمده است در حالى كه صحيح عمر بن عنبسه مىباشد.( ر. ك: اسد الغابه ٤: ١٢٠ و تهذيب التهذيب ٤: ٣٦٩).
[٣] ثواب الاعمال: ص ٢٣٣.