تسلیة العباد در ترجمه مُسکن الفؤاد - شهید ثانی - الصفحة ٧٣ - باب دويم در صبر است و آنچه ملحق به اوست
زير نورهاى نعمت، آتشهاى بلا و محنت است، بسا كه گرفتاران بند بلا، رهايى مىيابند و خفتگان بستر نعمت، به رنج و هلاكت در مىافتند و ثنا نفرموده است خداى تعالى بندهاى از بندگان خود از عهد حضرت آدم- ٧- تا زمان رسول خاتم- ٦- مگر ابتلاى آن بنده را كه اداى حق بندگى نموده است، پس كرامات خداى تعالى در نظر حقيقت، نهاياتى است كه بدايتهاى آنها، بلاست و بدايتهايى است كه نهايتهاى آنها، بلاست و آنكه از دام بلا رستگارى يابد، چراغ اهل ايمان است و مونس مقربان و دليل پويندگان و جويندگان خداوند منان نيست چيزى در آن بنده كه شكايت از محنتى كند كه هزار گونه نعمتش فزون مىآيد و هزار گونه راحتش انباز مىشود و آن كه حق صبر و خويشتن دارى در بلا را نگذارد و پاداش شكر نعماء را محروم ماند و همچنين آن كه اداى شكر نعماء را ننمايد، از قضاى صبر بر بلا به حرمان گذراند و آن كه دچار چنين غبن و زيانى آيد، در درگاه خداى تعالى از شمار راندگان است».
و حضرت ايوب- على نبينا و ٧- در دعاى خود مىگويد:
«اللهم قد اتى على سبعون في الرخاء فامهلنى حتى يأتي علىّ سبعون في البلاء.»
[١]: «خداوندا! به درستى كه بر من هفتاد سال به نعمت و رفاه گذشت پس مهلت بخش مرا تا هفتاد سال به محنت و بلا بگذرد.»[٢] و حضرت صادق- ٧- فرموده است:
«الصبر يظهر ما في بواطن العباد من النور و الصفاء، و الجزع يظهر ما في بواطنهم من الظلمة و الوحشة، و الصبر يدّعيه كلّ احد، و لا يثبت عنده الا المخبتون، و الجزع ينكره كلّ احد و هو أبين على المنافقين لان نزول المحنة و المصيبة يخبر عن الصادق و الكاذب. و تفسير الصبر ما يستمر مذاقه، و ما كان عن اضطراب لا يسمّى صبرا، و تفسير الجزع اضطراب القلب و تحزّن الشخص و تغيّر اللون و تغيير الحال و كل نازلة خلت اوائلها عن الاخبات و الانابة و التضرع الى الله
[١] مصباح الشريعه: ٤٩٨.
[٢][ و از وهب است كه مىگويد:
ُ« البلاء للمؤمن كالشكال للدابة و العقال للابل»
( مصباح الشريعه: ٤٩٧)« بلا و گرفتارى براى مؤمن همانند افسار براى حيوان و زانو بند براى شتر است.][ و حضرت أمير المؤمنين( ع) فرموده است
ُ« الصبر من الايمان كالرأس في الجسد و رأس الصبر البلاء وَ ما يَعْقِلُها إِلَّا الْعالِمُونَ]
( مصباح الشريعه: ٤٩٧).
[ تناسب شكيبايى مؤمن با ايمان او، همانند جايگاه سر از جسد مىباشد و آغاز صبر و شكيبايى با گرفتارى و بلاست كه اين را تنها آگاهان و عالمان درك مىكنند.]( اين قسمت در متن فارسى وجود نداشت و ما آن را از متن عربى اضافه نموديم).