تسلیة العباد در ترجمه مُسکن الفؤاد - شهید ثانی - الصفحة ٨ - پيشگفتار مصحح
و لَتُبْلَوُنَّ فِي أَمْوالِكُمْ وَ أَنْفُسِكُمْ ... وَ إِنْ تَصْبِرُوا وَ تَتَّقُوا فَإِنَّ ذلِكَ مِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ[١].
لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا[٢].
أَ حَسِبَ النَّاسُ أَنْ يُتْرَكُوا أَنْ يَقُولُوا آمَنَّا وَ هُمْ لا يُفْتَنُونَ[٣].
بدين خاطر مشاهده مىكنيم كه بندگان برگزيده خداوند همواره در معرض بيشترين گرفتاريها و مصائب قرار مىگيرند و بر طبق روايات اسلامى نسبت مستقيمى ميان ايمان و بلاء وجود دارد، يعنى انسان به اندازه ايمان خود به پروردگار، گرفتار رنج و محنت مىشود.
پيامبر ٦ مىفرمايد:
«نحن معاشر الأنبياء أشد بلاء و المؤمن الأمثل فالأمثل و من ذاق طعم البلاء تحت ستر حفظ الله له، تلذّذ به اكثر من تلذذه بالنعمة»
[٤]:
«ما گروه پيامبران شديدترين بلاها را تحمل نموده و مؤمنين نيز هر كدام به مقدار ايمان خود از آن بهره مىبرند و هر آن كس مزه بلا را چشيده و به آرامى تحمل نموده و دم برنياورد، خداوند آن تحمل و صبر را ذخيره او نموده (و در عوض رحمتى بر او نازل مىفرمايد) كه لذت و گوارايى آن بيش از نعمت باشد.» امام محمد باقر- ٧- مىفرمايد:
«انما يبتلى المؤمن في الدنيا على قدر دينه- او قال- على حسب دينه»
[٥].
امام جعفر صادق- ٧- مىفرمايد:
«ان الله اذا احبّ عبدا غتّه بالبلاء غتّا»
[٦] و همچنين فرموده است:
«ان عظيم الأجر مع عظيم البلاء»
[٧].
زندگانى برگزيدهترين افراد بشر، يعنى پيامبران و امامان- :- همواره الگويى براى ما خواهد بود، زيرا با سير در تاريخ زندگانى آنان از آدم- ٧- تا خاتم پيامبران ٦ و با در نظر گرفتن مصائب نوح و ابراهيم و يعقوب و موسى و عيسى و ديگر مبعوثان پروردگار، در خواهيم يافت كه سختى و محنت و گرفتارى و بلا جزئى از زندگانى مؤمنين و رهروان راه حقيقت است. پيامبر اسلام ٦ در راه رسيدن به هدف و نشر اسلام به حدّى سختيها و رنجها را تحمل نمود كه مىفرمود:
«ما اوذى نبى
[١] آل عمران/ ١٨٦.
[٢] هود/ ٧.
[٣] العنكبوت/ ٢.
[٤] مصباح الشريعه، ص ٤٨٧.
[٥] كافى، ٢: ١٩٧، مشكاة الانوار: ٢٩٨.
[٦] كافى، ج ٢، ص ١٩٧.
[٧] همان، ص ١٩٦.