بايد آنانى كه مصيبتى به آنها مى‌رسد، متذكر شوند و به خاطر آورند كه مصائب و بلاها در اغلب احوال، از خداى تعالى به كسى اختصاص مى‌پذيرد كه مزيد عنايتى در باره اوست و خداى را عز و جل به او اقبالى است و به سوى او توجه رحمتى دارد. و اين مطلب قبل از آنكه نظرى به كتاب و سنت گماشته آيد، محقق مى‌شود؛ زيرا كه بعد از انبيا و اوليا، بلا و مصيبت بر اهل خير و صلاح بيشتر وارد مى‌آيد و آيات كريمه خبر از اين مقامات مى‌دهد و خداى تعالى فرموده است: وَ لَوْ لا أَنْ يَكُونَ النَّاسُ أُمَّةً واحِدَةً لَجَعَلْنا لِمَنْ يَكْفُرُ بِالرَّحْمنِ لِبُيُوتِهِمْ سُقُفاً مِنْ فِضَّةٍ وَ مَعارِجَ عَلَيْها يَظْهَرُونَ‌.[١]: «و اگر نه اين بود كه مردم، امت يگانه بر كفر شدندى قرار مى‌داديم آنان را كه به خداى كافر باشند، براى خانه‌هايشان سقفها از نقره و پلّه‌هائى كه بر آن خانه‌ها بر شوند» و نيز فرموده است:

وَ لا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّما نُمْلِي لَهُمْ خَيْرٌ لِأَنْفُسِهِمْ إِنَّما نُمْلِي لَهُمْ لِيَزْدادُوا إِثْماً وَ لَهُمْ عَذابٌ مُهِينٌ‌.[٢]: «و گمان نكنند آنانى را كه اختيار كفر كرده‌اند كه مهلت ما خير براى آنهاست، به درستى كه مهلت به آنها داديم تا كفر و گناهان افزايند، و سزاوار عذاب و خوارى آيند.» و نيز خداى تعالى فرموده است: وَ إِذا تُتْلى‌ عَلَيْهِمْ آياتُنا بَيِّناتٍ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا أَيُّ الْفَرِيقَيْنِ خَيْرٌ مَقاماً وَ أَحْسَنُ نَدِيًّا قُلْ مَنْ كانَ فِي الضَّلالَةِ فَلْيَمْدُدْ لَهُ الرَّحْمنُ مَدًّا.[٣]: «و چون آيات روشن ما بر ايشان خوانده شود، آنان كه كافر هستند به آنان كه ايمان آورده‌اند مى‌گويند: كدام يك از ما و شما خانه آراسته و مجلس مجتمع داريم؟

[١] الزخرف/ ٣٣.

[٢] آل عمران/ ١٧٨.

[٣] مريم/ ٧٣ و ٧٥.