[٢]: «كسى كه بميرد سه فرزند از او كه به سن گناهكارى نرسيده باشند، براى او حجاب از آتش خواهند بود. گفت: اى پيغمبر خداى! چگونه است دو فرزند؟ فرمود: دو فرزند همچنين است؛ و در عبارت ديگر: دو فرط است. فرمود: دو فرط نيز چنين است».

مترجم گويد كه «حيس»، طعامى است كه از روغن و خرما و دوغ سازند و در حديث ذكر، حيس بسيار است. پيغمبر خداى- ٦- را اين طعام مطبوع و خوشايند بودى چنانچه در حديث ام سلمه- رضى الله عنها- كه با عايشه در نهى از وقعه جمل، سخن مى‌راند، مذكور است قال:

«قالت و اذكرك و انت تغسلين رأسه و انا احيس له حيسا و كان الحيس يعجبه ٦»

[٣].

و از قبيصة بن برهه است كه گفت: در خدمت پيغمبر خداى- ٦- نشسته بودم. زنى خدمت آن حضرت آمد و عرض كرد كه يا رسول الله! خداى را براى من بخوان كه فرزندى براى من بماند و تا كنون فرزند براى من نمانده است. فرمود:

«كم مات لك؟ قالت ثلاثة. قال: لقد احظرت من النار.»

[٤]: «چند فرزندت وفات يافته است؟

عرض كرد: سه فرزند. فرمود: محفوظ از آتش شده‌اى به حفظ استوارى.» «حظار» (به كسر حاء مهمله و ظاء دسته‌دار) حظيره‌اى است كه از شاخهاى درختان براى شتران مى‌سازند كه آنها را از سرما و باد حفظ كند و از اين ماده است محظور براى محرم يعنى ممنوع از دخول در حرم.

و از أبيّ بن كعب است كه پيغمبر خداى- ٦- به زنى فرمود:

«هل لك فرط؟ قالت: ثلاثة. قال: ٦ جنّة حصينه»

آيا فرزندى از تو وفات يافته است؟ عرض كرد كه سه فرزند از من مرده‌اند. فرمود: پناهى استوار است.»

[١] ر. ك: الاصابه ٤: ٤٩٥؛ اسد الغابه ٥: ٦١٦.

[٢] سيوطى آن را در الجامع الكبير ١: ٩٤٩ با اندك تفاوتى آورده است.

[٣] ابن الاثير در اسد الغابه ٤: ١٩١، و احمد بن حنبل در مسند خود به نقل از ابو هريره ٢: ٤١٩ و مسلم در صحيح خود ٤: ٢٠٣٠ آورده‌اند.

[٤][ بحظار شديد].