تسلیة العباد در ترجمه مُسکن الفؤاد - شهید ثانی - الصفحة ٤٧ - باب اول عوضهاى مصيبت فرزندان
خداى تعالى بر او آتش دوزخ را.» و از صعصعة بن معاويه است كه گفت: ابا ذر غفارى را ديدم و او شترى را كه داشت مىراند و دو انبان توشه بر آن بود و مشكى بر گردنش بسته. گفتم: اى ابا ذر! چه چيز است براى تو؟ گفت عمل. من گفتم خدايت رحمت كناد، مرا حديثى بگوى. گفت: از پيغمبر خداى- ٦- شنيدم كه فرمود:
«ما من مسلمين يموت بينهما ثلاثة اولاد لم يبلغوا الحنث الا غفر الله لهما بفضل رحمته اياهم. قال قلت له فحدثنى قال نعم، سمعت عن رسول الله ٦ يقول: «ما من مسلم ينفق من كل ماله زوجين في سبيل الله الا استقبلته حجبة الجنّة كلهم يدعوه الى ما عنده فقلت كيف ذلك قال ان كان رجلا فرجلين و ان كان بعيرا فبعيرين و ان كان بقرا فبقرين حتى عد اصناف المال.»
[١]: «مرد و زن مسلمانى نيستند كه بميرد در ميانه آنها سه فرزند و سن معصيت را در نيافته باشند، جز آنكه بيامرزد خداى تعالى ايشان را به فزونى رحمتى كه نسبت به ايشان دارد. صعصعه گفته است به ابو ذر- رضى الله عنه- گفتم: باز مرا حديث كن. گفت: آرى، از رسول خداى- ٦- شنيدم كه فرمود: نيست مسلمانى كه در راه خدا انفاق كند از تمام مال خود دو جفت را جز آنكه حجّاب و دربانان بهشت او را استقبال كنند و هر يك از آنها بخواند به سوى آنچه در نزد اوست. گفتم اين چگونه است؟ گفت مرد و غلام باشد دو مرد و اگر شتر باشد دو شتر و اگر گاو باشد دو گاو تا اينكه شمرد اصناف مال را».
و ذكر كردهاند اين خبر را جماعتى.
از انس بن مالك است كه گفت: رسول خداى- ٦- در مجلسى از بنى سلمه ايستاد و فرمود:
«يا بنى سلمة ما الرقوب فيكم قالوا الذى لا يولد له قال بل الذى لا فرط له قال ما المعدم فيكم قالوا الذى لا مال له قال بل هو الذى يقدم و ليس له عند الله خير.»
[٢]: «اى بنى سلمه! رقوب در لغت شما چيست؟ گفتند: آن است كه كسى را فرزند نشود. فرمود: بلكه آنست كه فرزندى پيشتر از او نميرد. باز فرمود: معدم چيست در نزد شما؟ گفتند: آن است كه مالى براى او نباشد. فرمود: بلكه آن است كه
[١] احمد بن حنبل آن را در مسند خود ٥: ١٥٩ و ١٥١ و ١٥٣ و ١٦٤ با تفاوتى اندك آورده است.
[٢] سيوطى آن را در الجامع الكبير ١: ٩٥٩ با تفاوتى در بعضى از الفاظ آورده است.