شرح مناجات شعبانيه - محمدى گيلانى، محمد - الصفحة ٦٤ - فرار حضرت موسى

فرار كننده به سوى حضرتش شتابانتر است به سوى لقاء وى. چنانكه در حديث قدسى آمده است: «من اتاني يمشي آتيته هرولة» يعنى آن كس كه به آرامى به سويم مى‌آيد، من با شتاب به سويش مى‌آيم.[١] وه! ببين چگونه ذات اقدس كبريايى خود را مشتاق لقاى بنده‌اى كه به سويش به آرامى آيد توصيف مى‌كند و مى‌فرمايد: با هروله و شتاب به استقبالش مى‌آيم، و روشن است كه شتاب فرار كننده از هروله بيشتر است، و در اين صورت شتاب استقبال حقتعالى از شتاب هروله به مراتب بيشتر است.

اين عطايا و مواهب ربانى به امت اسلامى، جملگى از صدقات وجود رسول الله ٦ است، كه ابواب بركات غيبى را بر ما گشودند و راه فرار و انقطاع به سوى «الله» اسم جامع الهى را براى ما مفتوح فرمودند و به لطف عميم و به مقتضاى «رحمة للعالمين» بودن، فرار و انقطاع إلى الله را ايجاب كردند، و از ترك انقطاع و فرار انذار فرمودند: «ففروا إلى الله اني لكم منه نذير مبين» يعنى خداوند قهار، كيفر ترك فرار و انقطاع را در كف متمرد مى‌گذارد، و در ورطه هولناك تربص و نگرانى، گرفتارشان مى‌كند و به اعظم فتنه‌ها كه فتنه نساء و مال و فرزند و جاه است، مبتلايشان مى‌كند و راه برگشت و رجوع إلى الله تعالى احيانا به رويشان بسته مى‌شود. البته معلوم است كه اين امور كه به اعظم الفتن توصيف شده، دامنگير منقطع الى الله نيز هست، اما او با انقطاع إلى الله تعالى، همه را در طريق كمال‌

[١] - نهايه ابن الاثير، ج ٥، ص ٢٦١.