شرح مناجات شعبانيه - محمدى گيلانى، محمد - الصفحة ١٢٤ - داستان سيد حميرى

آنان كافى است از عمل، آن مقدارى از نمك كه براى غذا كافى است.

و همين است معناى وصيت رسول الله ٦ با امير المؤمنين ٧:

«يا على اخلص في العمل يجزك القليل» و معناى خطاب الله تعالى به موسى- على نبينا و آله و ٧-: يا موسى ما اريد به وجهي فكثير قليله و ما اريد به غيرى فقليل كثيره.[١] و اصل در اين روايات و نظائر اين‌ها. آيه شريفه‌ «و البلد الطيب يخرج نباته باذن ربه و الذي خبث لا يخرج الا نكدا»[٢] است. و آيه‌ «مثل الذين ينفقون اموالهم‌ ...

انبتت سبع سنابل»، «كلمة طيبه كشجرة طيبه» و امثال اين‌هاست.

حاصل آنكه مآل كار مبتلايان به تسويف و خودفريبى، لحوق به فجار است مگر آنكه الطاف ربانى دستگيرشان گردد كه بسا ممكن است به اولياء الله تعالى بعد از امداد الهى ملحق شوند.

داستان سيد حميرى‌

اسماعيل بن محمد حميرى معروف به سيد حميرى (متوفاى ١٧٣ ه. ق)، شارب الخمر و بد سابقه، كه به تسويف و خودفريبى دچار بوده، الطاف الهى در يكى از طرق مدينه منوره بهره وى گرديد و امام صادق ٧ را ملاقات نمود در حالى كه ابريقى از خمر همراهش بوده، امام به وى فرمودند: حميرى در ابريقت چيست؟

عرض كرد: شير است!

[١] - كتاب روضه وافى، ص ٣٣.

[٢] - اعراف- ٥٨.