شرح مناجات شعبانيه - محمدى گيلانى، محمد - الصفحة ٢٤٣ - ظرافت در كلمه«الهى»

«واو» در جمله مورد شرح: «الهى و اجعلنى» از مناجات، واو عاطفه است كه ما بعد خود را به محذوفى عطف مى‌كند كه مسئول عنه و مطلوب دعا كننده است و قرينه بر تعيين تقريبى محذوف در اين گونه موارد سياق تعبيرات مجاور است مثلا در آيه:

و كذلك نرى إبراهيم ملكوت السموات و الأرض و ليكون من الموقنين‌.[١] ضمنا چنين بوده كه مى‌بايستى ملكوت و قيوميت خود را بر آسمان‌ها و زمين به إبراهيم ارائه دهيم- تا متمكن از احتجاج بر توحيد- و به مقام اهل يقين نائل گردد.

ملاحظه مى‌كنيد كه «واو» در «و ليكون» ما بعد خود را به محذوفى عطف مى‌كند كه به طور تقريب از آياتى كه بعد از آيه مذكور است و استدلال حضرت خليل الرحمن را بر توحيد خداى تعالى از طريق حركات كواكب و ماه و خورشيد و افول آنها بيان مى‌كنند، خصوصا آيه ٨٣ كه مى‌فرمايد: «و تلك حجتنا آتيناها إبراهيم على قومه» مى‌توان استفاده نمود كه در ترجمه آيه شريفه به آن اشاره كرديم و گفتيم: «تا متمكن از احتجاج بر توحيد ... گردد.»

ظرافت در كلمه «الهى»

و اما قرينه بر تعيين تقريبى محذوف كه مسئول عنه و مطلوب دعا كننده در اين فقره از دعاست، تعبير «الهى» است كه منادا مى‌باشد

[١] - انعام- ٧٥.