شرح مناجات شعبانيه - محمدى گيلانى، محمد - الصفحة ١٤٦ - انبساط در شكوى و سؤال

من جانب الطور الايمن و قربناه نجيا»[١]، به او در بساط قرب، بسط حضور دادند تا آنجا كه طبق خبر مأثور به وى فرمودند: «اطلب منى و لو ملحا لعجينك» مأذون در انبساط گرديد، انبساطى كه در زيباترين سيماى ادب عبوديت تجلى مى‌نمود، و به تصديق قرآن مجيد وارسته از همه و وابسته به حق تعالى شد. «و اذكر في الكتاب موسى انه كان مخلصا و كان رسولا نبيا»[٢]، در مقامى قرار گرفت كه ابليس هيچ راهى براى اغواى آن بزرگ نداشت. «قال فبعزتك لاغوينهم اجمعين الا عبادك منهم المخلصين»[٣] و اظهار يأس از اغواى مخلصين مى‌نمايد زيرا خداى تعالى آنان را براى خود خالص گردانيده چگونه ممكن است ابليس بافق اعلاى مخلصين كه در حصن ولاية الله‌اند دست اغوا دراز كند؟! بارى، اين وارستگان از خوف و رجاء، عبادتشان از شاكله خوف و رجا بيرون است و همه شئونشان رنگ انبساط دارد و احيانا بعضى از آنان، از انبساط نيز رسته‌اند و در شهود بسط الهى خود و انبساطشان مستهلك شده و آنانكه در حال انبساط باقيند خاشع‌ترين و مؤدب‌ترين عباد الله تعالى هستند و همه وقت در حال حضورند، اما خشوع و ادب آنان، خشوع حياء لا خشوع مخافه و هيبة اجلال و قبض تأدب.

[١] - مريم- ٥٢.

[٢] - مريم- ١٥١.

[٣] - ص- ٨٣.