شرح مناجات شعبانيه - محمدى گيلانى، محمد - الصفحة ١٧٧ - كلام هر كسى، مظهر شأن اوست
فرمودهاند و اين مؤمن سالك است كه با سير باطن و قلب و سر مىتواند عروج كند و تنگناهاى تعينات وسائط را پشت سر نهاده و از متكلم تبارك و تعالى استماع كند كه در روايت شريفه از امام صادق ٧ شنيديد، وه چه عالى گفته:
|
خود طواف آنكه او شه بين بود |
فوق قهر و لطف و كفر و دين بود |
|
|
زان نيامد يك عبارت در جهان |
كه نهان است و نهان است و نهان |
|
|
زانكه اين اسماء و الفاظ حميد |
از گلابه آدمى آمد پديد |
|
|
علم الاسماء بد آدم را امام |
ليك نه اندر لباس عين و لام |
|
|
چون نهاد از آب و گل بر سر كلاه |
گشت آن اسماء جانى رو سياه |
|
|
كه نقاب حرف و دم در خود كشيد |
تا شود بر آب و گل، معنى پديد |
|
|
گرچه از يك وجه منطق كاشف است |
ليك از ده وجه پرده مكنف است |
|
اين بيان اگر چه براى اين مسأله دقيق بسيار فشرده و كوتاه است ولى با تدبرى جامع الأطراف روشنگر حقيقت تسبيح و تحميد و سجود و قنوت و اسلام اشيا كه در قرآن مجيد آمده، مىباشد و گروهى از اهل بحث و اصحاب برهان فرمودهاند كه مراد به اين امور، آيت و دلالت است مثلا مراد به سجود اشيا براى خداى تعالى در آيه «الم تر ان الله يسجد له من في السموات و من في الأرض و الشمس و القمر و النجوم و الجبال و الشجر و الدواب و كثير من الناس ...[١] و نظير اين آيه، آيات ديگرى كه متعرض سجود اشيا براى خداوند است، همانا سجود، آيت و دلالت است، يعنى
[١] - حج- ١٨.