شرح مناجات شعبانيه - محمدى گيلانى، محمد - الصفحة ٢٥٣ - چرا يأس و نوميدى از رحمت پروردگار كفر و ضلال است؟

چرا يأس و نوميدى از رحمت پروردگار كفر و ضلال است؟

در هر فقره از اين فقرات، معادله بين خوف و رجاء با ظرافتى خاص جلب توجه مى‌كند، معادله بين حسن ظن بالله تعالى، و بين يأس و نوميدى از رحمت حق تعالى، معادله بين خطاهاى ساقط ساز و بين توكل سرافراز، معادله بين گناهان حضيض افكن و بين مژده سروش يقين، و همين‌گونه فقرهاى ديگر.

اگر چه هر يك از اين فرازها مشتمل بر موضوعى مستقل است كه شايسته بحث تفصيلى است ولى ضيق مجال و كثرت اشتغال به امور ديگر چنين ميدان بحث را از ما گرفته است و در اينجا همانند ابحاث گذشته به شرح موضوعى كه اهميت بيشترى دارد بسنده مى‌كنيم و اين صاحبدل است كه از هر اشاره‌اى عبارت يا عبارات مى‌سازد و موضوع اهم در اين مقام چنانكه گفتم: «چرا يأس و نوميدى از رحمت پروردگار كفر و ضلال است؟» در فراز اول از اين فرازها، چنانكه تذكر دادم، بين حسن ظن و اعتقاد خير و رحمت نسبت به خداوند متعال و بين قنوط و يأس از رحمت حضرتش معادله افكنده و در نهايت ظرافت و لطافت، عدل و لنگه يأس و قنوط را به واسطه سنگينى گناهان در كفه موازنه با حسن ظن به رحمت خداى تعالى، قرار مى‌دهد و آن را همسنگ حسن ظن نمى‌يابد و رشته رجا و اميدواريش را به روح و رحمت‌