شرح مناجات شعبانيه - محمدى گيلانى، محمد - الصفحة ٦٢ - فرار حضرت موسى

است كه رهروى مى‌خواهد جهانسوز، نه خامى بى غم و اهل كام و ناز را در اين كوى راهى نيست، بلكه در زندان تربص و نگرانى انتظار با مرگ تدريجى بسر مى‌برند و درباره اين خامهاى بى غم و گرفتاران انانيت است كه فرموده:

قل ان كان آباؤكم و ابناؤكم و اخوانكم و ازواجكم و عشيرتكم و اموال اقترفتموها و تجارة تخشون كسادها و مساكن ترضونها أحب اليكم من الله و رسوله و جهاد في سبيله فتربصوا حتى يأتي الله بأمره و الله لا يهدى القوم الفاسقين‌.[١] بگو به اهل ايمان، اگر پدرانتان و فرزندانتان و برادرانتان و همسرانتان و خويشاوندانتان و اموالتان كه اكتساب نموده‌ايد و بازرگانيتان كه از كسادى بازارش بيم داريد و مساكن و آرامگاه دلپسندتان محبوبترند نزد شما از خداوند و پيمبرش و جهاد در راه او، پس متربص و منتظر باشيد، تا خداى تعالى امر خويش را بياورد و خداوند متعال قوم فاسق را هدايت نمى‌كند.

فرار حضرت موسى‌

ملاحظه مى‌كنيد كه آسايش طلبان و اقامت گزيدگان در كوى اين امور را چگونه به صبغه فسق و خروج از حوزه ايمان حقيقى، رنگ‌آميزى كرده و در زندان نگرانى و تربص گرفتارشان فرموده. ولى‌

[١] - توبه- ٢٤.