شرح مناجات شعبانيه - محمدى گيلانى، محمد - الصفحة ١٣٥ - موهبت ستر و حجاب

و روگردانى از هر امرى است كه مبغوض حضرت او مى‌باشد.

لازم به تذكر است كه در بعضى از اخبار، بر خداوند متعال «حيى: صاحب حيا» اطلاق شده چنانكه أبو داود در سنن خويش از رسول الله ٦ روايت كرده كه فرمودند:

ان الله عز و جل حيى ستير يحب الحياء و الستر.[١] خداى- عز و جل- مسلما صاحب حيا و پرده‌پوشى است. دوستدار حيا و پرده‌پوشى است.

روشن است كه حيا درباره واجب تعالى به معنى انقباض و انفعال نيست، چه در حريم حضرتش انفعال و انقباض راه ندارد و بناچار بر معنى تارك قبيح حمل مى‌شود، و در ارتباط با اجراى اين صفت بر حقتعالى، لطائفى از اخبار آمده است كه به نقل يكى از آنها اكتفا مى‌شود:

ان شيخا في القيامة يقول الله له: يا عبدى عملت كذا و كذا (من امور لم يكن ينبغى ان يعملها) فيقول: يا رب ما فعلت و هو قد فعل، فيقول الحق: سيروا به إلى الجنة! فتقول الملائكة التي احصت عليه عمله: يا ربنا أ لست تعلم انه فعل كذا و كذا؟ فيقول: بلى و لكنه لما انكر استحييت منه ان اكذب شيبته! خداوند متعال در روز قيامت، عتاب به پيرمرد گنه‌كارى مى‌نمايد و مى‌فرمايد: اى بنده‌ام! تو مرتكب امور چنانى كه نافرمانى من است‌

[١] - سنن أبو داود، ج ٤، ص ٤٠.